735-17

Somewhere Thai

2010-05-29T22:15:00.009+07:00

29 พฤษภาคม 2553

>>Somewhere Thai

ก่อสร้าง-กลางอังกฤษ

2009-02-27T01:14:00.010+07:00

26 กุมภาพันธ์ 2552
19:19น. (เวลาประเทศอังกฤษ)

>>พอดีช่วงเดือนนี้ได้มีโอกาสช่วยงานก่อสร้างเล็กๆน้อยๆที่ร้านจึงเอารูปมาลงให้ดู
>>คนงานก่อสร้างประกอบไปด้วย จิง จิง (หัวหน้างาน ชอบร้องคาราโอเกะ กวนบาทา เมียชอบโทรตาม ชอบสบถคำว่า "ติ๋วอ๋าา!"แปลว่า อวัยวะเพศชาย), ฟาง เจา (ลูกน้องเบอร์1 ไม่ค่อยพูด และพูดอังกฤษไม่ได้เลย ชอบยืนเก็กสูบบุหรี่ ถมน้ำลาย), หลี่ เซี่ยะ (ลูกน้องเบอร์2 ฟันเหยินมาก พูดมาก หุบปากไม่ค่อยสนิท ปากเหม็น เวลาพูดน้ำลายชอบกระเด็น) ทั้งหมดเป็นแรงงานจีนผิดกฎหมาย ค่าแรงถูก, พี่จูเนียร์ (พนักงานที่ร้านชาวโคราช จอนยาว เข้ม เหมือนวูฟเวอรีน เพิ่งย้ายงานมาจากเกาหลี ชอบเที่ยวร้านนวด...) สุดท้ายผมเอง (ช่วยเขาหยิบนู้นจับนี่ ทำถูกบ้างผิดบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะผิด ล่าสุดเขาให้แกะแค่ขอบประตู ผมดันไปงัดประตูและกรอบประตูออกทั้งบานเลย!!!)

--+จิง จิง สั่งให้หลี่ เซี่ยะขึ้นไปขันน๊อตที่โครงเพดานขณะที่ จิง จิงคุยกับเมีย

--+จิง จิงวางท่อน้ำร้อน หลี่ เซี่ยะวางท่อส้วม

--+พี่จูเนียร์เจียสิ่วให้คมเพื่อเอาไปขูดสี

--+ฟาง เจา ปีนไปซ่อมท่อส้วมที่หลี่ เซี่ยะวางไว้แล้วใช้ไม่ได้

--+จิง จิง ทำท่าตื่นตัวเหมือนจะสั่งอะไรผมสักอย่างตอนถ่ายรูป แต่จริงๆเปล่ามันโดนเจ้าของร้านด่ามา

--+จิง จิง วิ่งเร็ว!!!

--+จิง จิง เลื่อยเร็ว!!!

--+จิง จิง

--+และสุดท้ายผมเอง

ที่นี่...ประเทศอังกฤษ

2008-09-26T21:55:00.001+07:00

26 กันยายน 2551
15:55น. (เวลาประเทศอังกฤษ)

>>ห่างหายจากการเขียนบล็อกไปนาน เพราะว่าตั้งแต่มาถึงที่ประเทศอังกฤษยังไม่ได้มีเวลาว่างทำอย่างอื่นเลยนอกจากทำงาน แล้วก็เรียนภาษาที่วิทยาลัย พอดีมีเวลาว่างประมาณหนึ่งชั่วโมงจึงแอบมานั่งเขียนบล็อกเล่าสู่กันฟัง

>>ผมออกเดินทางออกจากประเทศไทยเวลา 9.00น. ของวันพุธที่ 3 กันยายน โดยสายการบินอิทิฮัช ที่สนามบินสุวรรณภูมิ แล้วเดินทางไปเปลี่ยนเที่ยวบินเพื่อที่จะไปลอนดอนที่อาบูดาบี ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ผมเดินทางถึงสนามบินฮีทโทรว กรุงลอนดอน เวลาประมาณ 6.00น. ของวันพุธที่ 3 กันยายน(เวลาประเทศอังกฤษ)

--+วิวจากหน้าต่างบนเครื่องบิน |Ricoh GR2|

>>เมื่อผมมาถึงที่สนามบินฮีทโทรว ก็ได้ใช้เวลาพักใหญ่ในการตรวจคนเข้าเมืองแต่ก็ไม่ได้มีปัญหาติดขัดอะไร แต่ว่าพวกแขกเยอะมากๆและส่วนใหญ่เจ้าหน้าที่จะเคร่งกับพวกแขกมากกว่า เมื่อตรวจเอกสารและได้กระเป๋าเรียบร้อย ก็ออกมาด้านนอกก็พบว่าอาผมมารอรับอยู่แล้ว จากนั้นจึงออกเดินทางไปยังบ้านหรือร้านอาหารที่ผมจะไปพักอาศัยในเมือง Southend-on-Sea, Essex ซึ่งอยู่ห่างจากลอนดอนประมาณ 1-2 ชั่วโมง ระหว่างทางก็แวะกินข้าว และอาก็แวะไปเยี่ยมเพื่อน จึงเดินทางถึงบ้านเวลาประมาณ 23.00น.

>>ในวันรุ่งขึ้นผมก็ได้เรียนรู้ขั้นตอนของงานที่นี่ทันทีตั้งแต่เปิดร้านจนกระทั่งปิดร้าน ร้านของอาผมมีทั้งหมด4ร้านด้วยกันประกอบไปด้วย Thai Nava(ร้านอาหารไทย), BarGu(บาร์), Bargu Café & Thai take away(คาเฟ่และซื้อกลับบ้านหรือส่งถึงบ้าน), BarGu Restaurant(ร้านอาหารไทย)

--+หน้าร้าน Bargu Café & Thai take away |iPhone|

--+ภาพจากใน Bargu Café & Thai take away ฝั่งตรงข้ามเป็นร้าน Thai Nava |Ricoh GR2|

--+ภาพบริเวณหน้าห้องที่ผมอาศัยอยู่ ถ้าเดินไปสุดทางจะเป็นบาร์ |iPhone|

--+เครื่องดื่มที่บาร์ |iPhone|

>>บังเอิญว่าวันจันทร์ที่ 8 กันยายน จะมีคอนเสริทเบียร์สิงห์75ปี อัสนี-วสันต์ โชติกุล เวิล์ดทัวร์ ที่Wembley Arena London ผมจึงได้มีโอกาสไปชมคอนเสริทกับเขาด้วย เป็นโอกาสอันดีที่ได้เข้าลอนดอนอีกครั้งแบบได้เที่ยวด้วย แต่ทว่าในตอนเช้าผมจะต้องไปจ่ายค่าเทอมที่ South East Essex College วิทยาลัยที่ผมสมัครเรียนภาษาไว้ก่อน

>>พอจ่ายค่าเทอมเสร็จเรียบร้อยกำลังจะไปลอนดอนปรากฎว่ารถอาเต็ม ก็จึงวางแผนกันกับแม่ พี่กบ และแนนว่าเราจะนั่งรถไฟไปลอนดอนกันเอง

--+สถานีรถไฟที่ Southend on Sea |Ricoh GR2|

--+แม่กับพี่กบบนรถไฟ |Ricoh GR2|

--+ลงที่ Fenchurch Street ต่อ Underground |Ricoh GR2|

>>และแล้วเราก็มาถึงลอนดอนเราวางแผนกันว่าจะไป Soho(ย่านคนจีน) กินอาหารจีนก่อนเดินเที่ยวสักพักแล้วค่อยเดินทางไป Wembley Arena

--+The Photographers' Gallery |Ricoh GR2|

--+ผมกับแม่ที่ Soho |Ricoh GR2|

>>มาถึงร้านเราก็เริ่มสั่งอาหารกินกัน

--+เริ่มด้วย Aromatic Duck |Ricoh GR2|

--+ต่อด้วยติ๋มซำ |Ricoh GR2|

--+จบด้วย Main Course |Ricoh GR2|

>>กินเสร็จเราก็ออกมาเดินเล่นรอเวลาในตัวเมืองลอนดอน

--+Thai Square ร้านอาหารไทยชื่อดัง |Ricoh GR2|

--+High Street ในลอนดอน |Ricoh GR2|

--+เด็กสเก็ต |Ricoh GR2|

>>พอได้เวลาเราก็ออกเดินทางไปยัง Wembley Arena

--+หน้าทางเข้า Wembley Arena (มีแต่คนไทยทั้งนั้นแต่ทำไมไม่คุยกันเลยต่างคนต่างอยู่) |Ricoh GR2|

--+เริ่มปล่อยให้คนเข้า |Ricoh GR2|

--+พี่ป้อมกับพี่โต๊ะ โชว์ลีลากันอย่างเมามัน |Ricoh GR2|

>>พอคอนเสริทจบฝนก็ดันมาตกอีก ทำให้ทุกคนที่ออกมาแตกกระจายกันกลับไปหมดเลย ส่วนขากลับพวกเราแยกย้ายกันติดรถอาและรถเพื่อนคนอังกฤษกลับบ้าน กว่าจะถึงก็ปาไปเกือบตีหนึ่ง

>>วันต่อมาผมก็เริ่มเรียนทันที เพื่อนๆในห้องมีหลากหลายเชื่อชาติมากเช่น ตุรกี ฝรั่งเศษ โปแลนด์ มาเลเซีย จีน ฮ่องกง เกาหลีใต้ ส่วนมากแล้วแต่ละคนจะอยู่มานานกว่า6เดือนขึ้นไป แต่ผมเพิ่งมาแค่1อาทิตย์เอง คนในห้องก็ต่างตกใจว่าผมเข้าเรียนเร็วมากไม่ทันได้ปรับตัวอะไรเลย

--+โรงละครของเมืองนี้ ถ่ายระหว่างเดินไปวิทยาลัย |iPhone|

--+บ้านของคนระแวก ถ่ายระหว่างเดินไปวิทยาลัย |iPhone|

--+ถ่ายจากชั้น2ในวิทยาลัย |iPhone|

--+ถ่ายก๊อปปี้จากภาพติดผนังที่วิทยาลัย เป็นภาพวิทยาลัยจากมุมสูง |iPhone|

--+ทาวน์ของเมืองนี้ (แถบชอปปิ้ง) |iPhone|

>>ที่วิทยาลัยพอดีมีน้องคนไทยอยู่คนหนึ่งชื่อออฟเขาอยู่มาหลายปีแล้วจบไฮสคูลที่นี่ แต่มาเรียนแกรมมาเพิ่ม บ้านเขาทำร้านอาหารไทยเหมือนกันชื่อว่า Tudor เขาจึงชวนไปทานข้าวที่บ้านเขา ซึ่งอยู่อีกเมืองหนึ่งไกลออกไปไม่มากนักชื่อว่า Leigh on Sea ขากลับเขาก็พาผมเดินเล่นริมทะเล คนแถบนี้มีแต่คนรวยบ้านหลังใหญ่ๆ ออฟเล่าให้ฟังว่าบางหลังมีอายุกว่า 200-300ปี!!! (น่าเสียดายไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้)

--+Sea front(แถบติดทะเล) ของเมือง Leigh on Sea |iPhone|

>>ที่เล่ามาทั้งหมดข้างบนนี้อาจมีแต่เรื่องสนุก แต่จริงๆแล้วมันมีงานหนักๆอีกเยอะที่จะต้องทำ ผมอยู่ที่นี่ผมเรียนวันจันทร์ถึงศุกร์ในช่วงเช้า ส่วนช่วงเย็นถึงดึกผมก็กลับมาทำงานที่ร้านทุกคืน งานดูเหมือนเยอะแต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆแล้วเขาทำหนักกว่าผม เพราะผมทำช่วงเย็น แต่คนอื่นเขาทำทั้งเช้าและเย็น บางคนก็มีงานที่อื่นอีก การมาใช้ชีวิตอยู่แบบนี้มันต่างจากอยู่เมืองไทยมากต้องอดทน ถ้าพ่อแม่ใครมีเงินก็ส่งเรียนไป อาจจะทำงานไปด้วยหรือไม่ก็ได้ แต่ผมมาที่นี่ตัวเปล่า ผมอยู่กับแม่กับอาก็จริง แต่จะไม่มีการลำเอียงระหว่างลูกหลานกับพนักงานคนอื่น เมื่อผมทำงานผมก็คือพนักงานคนหนึ่งเหมือนกับทุกๆคน ยังดีที่ผมยังได้ทำงานออกแบบอยู่บ้างเพราะที่ร้านเขาก็มีเมนูใหม่ๆปรับเปลี่ยนอยู่เรื่อยๆ ได้ถ่ายรูปเมนู ทำสติ๊กเกอร์ประดับร้านบ้าง ทำเสื้อพนักงาน ออกแบบใบปลิว ฯลฯ ทำให้ผมไม่เบื่อกับงานบริการมากจนเกินไป

>>สุดท้ายนี้ขอฝากความคิดถึง ถึงญาติๆ อาจารย์ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ คนไทยทุกคน รูปที่ลงให้ดูอาจจะไม่เยอะมากนักเพราะไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเล่นเลย เอาไว้โอกาสหน้าจะมาเล่าสู่กันฟังใหม่พร้อมภาพประกอบสวยๆก็แล้วกัน

"สวัสดี"

เรา+=เท่าเทียมกัน

2008-07-24T20:39:00.012+07:00

24 กรฎาคม 2551

Nuts Society |+| Practical Studio
ร่วมกันแสดงผลงานศิลปะเพื่อผู้ติดเชื่อเอดส์

"ใจเขาใจเรา: ศิลปะแห่งการอยู่ร่วมกัน"
(More to Love: The Art of Living Together)

>>ผลงานของนัทส์ โซไซตี้และแพรคทิเคิล สตูดิโอ เป็นลักษณะของสินค้าเสื้อยืด กระเป๋าและเข็มกลัด ซึ่งออกแบบโดยทีมนักออกแบบของแพรคทิเคิล สตูดิโอ ผลงานทุกชิ้นจะต้องผ่านกระบวนการผลิตและบรรจุหีบห่อโดยผู้ติเชื่อเอดส์ และจะวางจำหน่ายควบคู่ไปกับนิทรรศการศิลปะ ณ หอศิลปวิทยนิทรรศน์ และ หอศิลป์คณะจิตรกรรม ประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 15 สิงหาคม 2551

--+โลโก้ Plus Equal ออกแบบโดย ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม ปรับแต่งโดย ณัฐพล โรจนรัตนางกูร

--+กระเป๋า Eye Attack ออกแบบโดยณัฐิกา เลิศวิมลนันท์

--+เสื้อยืด Eye Attack ออกแบบโดยณัฐิกา เลิศวิมลนันท์

--+กระเป๋า Shopping ออกแบบโดยณัฐพล โรจนรัตนางกูร

--+กระเป๋า Plus Equal ออกแบบโดยกนกนุช ศิลปวิศวกุล

--+เสื้อยืด Plus Equal ออกแบบ โดยกนกนุช ศิลปวิศวกุล

--+เสื้อยืด Plus Equal ออกแบบโดยกนกนุช ศิลปวิศวกุล

--+เข็มกลัดหลายร้อยชิ้นซึ่งออกแบบและผลิตแบบละชิ้นเท่านั้น ออกแบบโดยนักออกแบบของแพรคทิเคิล สตูดิโอ

>>ยังมีเสื้อยืด กระเป๋าและเข็มกลัดแบบอื่นๆอีกมายมายที่ไม่ได้นำมาลงให้ดู และยังมีผลงานศิลปะที่ทางทีมงานเข้าไปร่วมทำกับผู้ติดเชื่อเอดส์อีกหลายชิ้นที่จะนำไปแสดงและประมูลภายในนิทรรศการ ยังไงก็ขอเชิญชมและซื้อติดไม้ติดมือกลับบ้านกันคนละชิ้นสองชิ้นนะครับ และรายได้ทั้งหมดจะมอบให้กับองค์กรณ์เพื่อผู็ติดเชื่อเอดส์ต่อไป

หมายเหตุ: ภาพทั้งหมดเป็นภาพจำลองที่สร้างขึ้นเบื้องต้นก่อนการผลิต

แบบทดลอง

2008-07-08T17:54:00.022+07:00

8 กรกฎาคม 2551

>>ชุดภาพถ่ายประกอบการออกแบบนิตยสารแฟชั่นทดลองชื่อ ซีอีโอ (C3O) ที่ทำขึ้นตามโจทย์ที่อาจารย์สั่งในวิชา Editorial Design เมื่อตอนเรียนปี 3 และบังเอิญต้นเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มที่ทำโปรเจกนี้มีเพื่อนหน้าตาดีพวกเราก็จึงขอเชิญเขาทั้งสองมาเป็นนายแบบให้กับนิตยสารทดลองของเรา

>>ไม่นึกเลยว่าต่อมาอีกปีเศษนายแบบคนหนึ่งของเราได้ออกแทปดังระเบิดไปซะแล้ว

นายแบบ : อารักษ์ อมรศุภศิริ | เป้
สถานที่ : บ้านเป้

นายแบบ : สรรเสริญ | หนึ่ง
สถานที่ : ร้านสปริง สุขุมวิท

>>สมาชิกในกลุ่มออกแบบ
-ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
-ก้องกิจ เตชาพลาเลิศ
-ธนากร จิรวงศ์นิรันดร
-วสวัตติ์ เดชาภิรมย์
-รุ่งสิทธิ์ ทองนำ

>>ภาพถ่ายชุดนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาการออกแบบสิ่งพิมพ์ (Editorial Design)
ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาคเรียนที่2 ปีการศึกษา 2548

>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายด้วย Canon 300D Lens kits EF-S 18-55mm 1:3.5-5.6
>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายโดย ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>อาจารย์ผู้สอน อ.มนต์ชัย สันติเวส, อ.พันทิพา ตันชูเกียรติ

ขอขอบคุณ
-เป้ สำหรับหน้าหล่อๆและสถานที่ถ่ายภาพ
-หนึ่ง สำหรับหน้าหล่อๆและแอคติ้งเท่ๆ
-คุณพล ตัณฑเสถียร สำหรับบรรยากาศสวยๆที่ร้านสปริง (จริงๆแล้วพวกเราเข้าไปถ่ายเฉยๆเลย...ไม่ได้ขอคุณพล)

สฟรี...(ลั้นลา)เดือนอเมริกัน

2008-06-26T22:19:00.014+07:00

26 มิถุนายน 2551

>>สัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้รับมอบหมายให้ออกแบบชุดเมนูอเมริกันของร้านสฟรี ซึ่งโดยปกติแล้วผมจะมีหน้าที่ถ่ายภาพซะส่วนใหญ่แต่ อ.ติ๊ก คิดว่าธีมอเมริกันนี้มันอาจจะต้องฉูดฉาด(ซิ่งๆ)หน่อยนึง จึงได้มอบหมายให้ผมทำ และเมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมาได้ออกไปถ่ายรูปเมนูชุดนี้มา เพื่อเตรียมการในการออกแบบขั้นต่อไป

>>Viva American Month เป็นชุดเมนูพิเศษสำหรับเดือนกรกฎาคม ธีมของไอสกรีมเกี่ยวกับประเทศอเมริกา ประกอบไปด้วย4เมนู ตามจุดเด่นของอาหาร4เมืองในประเมศอเมริกา ได้แก่
-NewYork//Cheesecake>>NYCC
-Seattle//Coffee>>MOCH&ROLL PARFAIT
-Washington//Apple>>AMERICAN PIE PARFAIT
-California//Wine>>KAKIGORI HILLS

--+โลโก้ Viva American Month

--+แบบร่างไอสกรีมของ Ikeda (ขนาดเชฟยังต้องสเก็ตแบบลงบนกระดาษเลย) //SENSOR//

--+Ikeda ขณะปรุงไอสกรีมตามแบบร่าง

--+NYCC

--+MOCH&ROLL PARFAIT

*ด้วยเหตุผลบางประการจึงไม่สามารถนำรูปเมนูและรูปไอสกรีมทั้งหมดมาให้ชมได้ ยังไงก็ขอเชิญชิมและชมได้ที่ร้านสฟรี ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต

>>Sfree Viva American Month ถ่ายภาพ ออกแบบเมนู และป้ายแบนเนอร์หน้าร้าน โดยธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายโดย Canon 400D Lens kits EF-S 18-55mm 1:3.5-5.6 ไฟแฟรช 80w 2ตัว

ประทับจิต ประทับใจ

2008-06-15T19:37:00.015+07:00

15 มิถุนายน 2551

>>พอดีไปค้นเจอภาพถ่ายขาว-ดำ เมื่อสมัยเรียน ก็เลยนำมาโพสลงบล็อกให้ชมกัน
>>นั่งดูรูปเก่าๆไปก็ทำให้กลับหวนไปคิดถึงวินาทีที่ถ่ายรูปแต่ละรูป แต่ละรูปมีเรื่องราวน่าจดจำมากมายทั้งก่อนถ่าย วินาทีที่ถ่าย และหลังถ่าย

ประทับจิตนอกบ้าน

--+ตู้อะไรสักอย่างสวยดี, คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

--+ตู้อะไรสักอย่าง (เด็กจุฬาฯเขาตัวใครตัวมันจริงๆหรอ?), คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

--+ข้อต่อโบกี้รถไฟ, สถานีรถไฟหัวลำโพง

--+เพิ่งรู้ว่าหัวลำโพงมีล็อกเกอร์ด้วย พี่คนนั้นจ้องผมแปลกๆแหะ, สถานีรถไฟหัวลำโพง

--+ชอบรูปนี้มากแต่ถ่ายมาเสียมันย้อนแสง ต้องdodge burnกันวุ่นวายในห้องมึด, สถานีรถไฟหัวลำโพง

--+ใครบางคนอาจจะไม่รู้ว่าสยามสแควร์มีทั้งสถานีตำรวจและสถานีดับเพลิงย่อยอยู่ด้วย, สยามสแควร์

--+เป็นเด็กเร่ร่อนที่ดูมีชีวิตชีวามาก กำลังให้อาหารนิกพิราบ, สนามหลวง

--+ภาพจากฟิล์มม้วนแรกในชีวิตการเรียนการออกแบบ, แหล่งค้าไม้หลานหลวง

--+ตึกร้างแถวสุรศักดิ์เป็นบ้านของคนเร่ร่อน, สุรศักดิ์

--+ผ้าใบคลุมตึกร้างแถวสุรศักดิ์กลายเป็นกำแพงป้ายโฆษณา, สุรศักดิ์

ประทับใจในบ้าน

--+โต๊ะทำงานตอนเรียน ตอนนี้ยกให้น้องไปใช้แล้ว ตอนนี้ผมใช้โต๊ะที่เก่ากว่านี้อีก, ที่บ้าน

--+เด็กตีแบดมินตันหน้าบ้าน ตอนเด็กๆผมก็เคยถือไม้แบดฯอยู่ตรงนั้น, ที่บ้าน

--+ชั้นสามทางขึ้นดาดฟ้าบ้าน เป็นที่ๆเงียบสงบ, ที่บ้าน

--+ห้องที่ไม่มีใครใช้ อยู่ชั้นบนสุดร้อนมากๆ, ที่บ้าน

--+หน้าต่างห้องนอนเก่า มุ้งลวดขาดถ้าไม่ปิดหน้าต่าง แล้วฝนตกลงมาน้ำจะสาดเปียกเตียงนอนเละเทะ, ที่บ้าน

--+ดาดฟ้าบ้านมีฉากหลังเป็นสนามกีฬาแห่งชาติ ตอนเด็กๆไมเคิล แจ็กสันเคยมาแสดงคอนเสิร์ทที่นี่ด้วย จำได้ว่าตอนนั้นนอนไม่หลับเพราะไฟดับและเสียงดังมากๆ, ที่บ้าน

--+บรรยากาศตึกแถวบ้าน ถ้ามองดีๆจะเห็นป้านธนาคารไทยพานิชย์ เดิมทีตรงนั้นเป็นตลาดเจริญผลเป็นแหล่งของสดและอาหารเช้าของคนระแวกบ้านผม ทุกวันนี้มันกลายเป็น เทสโก โลตัส...ถูกทุกวัน และธนาคารไทยพานิชย์นี้ก็อยู่ในโลตัสนั้นเอง ผมเห็นตลาดแห่งนี้ตั่งแต่ช่วงรุ่งเรืองของตลาด คนประท้วง คนย้ายออก ทุบตึก ตอกเสาเข็ม สร้างเสร็จ วันเปิด และวันที่รุ่งเรืองอีกครั้ง(ของโลตัส) ผมคิดว่าปัจจุบันนี้คนตื่นสายขึ้นนะเพราะว่าตลาดเปิด10โมง (ร้านขนมหวานดำรงค์ เคยอยู่ที่ตลาดเจริญผลมาก่อนก่อนที่จะย้ายไปทาวน์อินทาวน์), ที่บ้าน

--+บันไดระหว่างตึกแถวสองหลัง ปัจจุบันบ้านทางขวามือไม่ได้อยู่แล้วให้เขาเช่าไป, ที่บ้าน

--+มอเตอร์ไซค์คันนี้จอดเสียอยู่ขอบถนนเยื้องๆหน้าบ้านผมมากว่า10ปีโดยไม่ขยับไปไหนเลย เจ้าของรถอยากเก็บไว้เพราะเขารักมันมาก จึงจอดไว้เป็นที่กั้นไม่ให้รถมาจอดหน้าบ้าน!? หลังจากนั้นเขาก็เช่าบ้านฝั่งตรงข้ามเพื่อเอาไว้เก็บสินค้า มันจึงได้ถูกย้ายไปด้วยอยู่บนทางเดินเท้าหน้าบ้านหลังนี้(ตามรูป) แต่ก็ยังคงจอดนิ่งๆอยู่เช่นเดิมจากวันที่ย้ายไปจนวันนี้ก็อีก8ปีมาแล้ว ผมเห็นมันอยู่หน้าบ้านตั่งแต่เด็กจนโต และมันก็เห็นผมตั่งแต่เด็กจนโตเช่นเดียวกัน ถ้ามันเป็นยามมันคงเห็นการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในซอยนี้ทั้งหมด หันไปมองมันทีไรก็คิดถึงตอนเด็กทุกที ขอเรียกมันว่า"อนุเสาวรีย์แห่งความทรงจำ", ที่บ้าน

>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายด้วย Nikon F90s Lens AF NIKKOR 35-70 F3.3-4.5
>>ภาพถ่ายทั้งหมดมาจากฟิล์มหลายม้วนจำไม่ได้ว่าภาพไหนใช้ฟิล์มอะไรบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะใช้ IllFORD DELTA 100 หรือไม่ก็ Kodak TMAX 100
>>ถ่ายภาพ ล้าง และอัดขยายโดย ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>ห้องมึด อาคาร 5 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต

ระหว่างทาง

2008-05-25T16:49:00.018+07:00

25 พฤษภาคม 2551

>>ภาคต่อจากบทความ "ประจำวัน"

>>เหตุการณ์แปลก เหตุการณ์บังเอิญ เหตุการณ์ประทับใจ อาจไม่มีโอกาสได้เห็นอีก เอาไปเล่าให้ใครฟังควรจะมีภาพประกอบด้วย บันทึกมันซะ!! ระหว่างทาง...ประจำวัน

--+แมววัดเกาหัว [Nokia N73]

--+แมวนอนบนผ้ากระสอบเช็ดเท้า [Nokia N73]

--+แมวรักกัน... [Apple iPhone]

--+ลิงกินกล้วย [Motorola Z3]

--+กลุ่มนักเรียนตาบอดเกาะแขนกันเดินตาม รปภ.บนชานชาลารถไฟฟ้าสถานีสยาม [Motorola Z3] ดูบทความ "รู้สึกดี"

--+คนเร่ร่อนนอนบนสะพานลอย [Apple iPhone]

--+เพื่อนเมาเละ [Motorola V3i]

--+คนเร่ร่อนเดินเร่ร่อน [Motorola Z3]

--+คนซ้อนมอเตอร์ไซค์ยกเท้าหลบน้ำฝน [Motorola Z3]

--+คนขับมอเตอร์ไซค์บรรทุกของเยอะมากๆ [Motorola Z3]

--+ซอยข้างทางที่แคบและลึกมากๆ [Apple iPhone]

--+คำจำกัดความระหว่างคนปัสสาวะแล้วราดน้ำกับคนปัสสาวะแล้วไม่ราดน้ำของร้านลาบข้างทาง [Nokia N73]

--+ศิลปินสตรีทอาร์ตเป็นห่วงโลกร้อน [Motorola Z3]

--+ชื่อคนบนขั้นบันไดรถไฟฟ้าบีทีเอสสถานีสยาม พร้อมกับก้นบุหรี่อยู่ข้างๆ [Motorola Z3]

--+ร้านรับออกแบบและทำบล็อกสกรีนเสื้อผ้าชื่อ art|d [Motorola Z3]

--+ป้ายทะเบียนรถมอเตอร์ไซค์พ่วงขายตั๊กแตนทอด "กวง สมุทรสาคร 624" [Motorola Z3]

--+ป้ายทะเบียนรถมอเตอร์ไซค์จอดหน้าร้านซูซี่ ถนนข้าวสาร "กวง ร้อยเอ็ด 319" [Apple iPhone]

>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายด้วยกล้องดิิจิทอลจากโทรศัพท์มือถือ Nokia N73, Motorola V3i, Motorola Z3, Apple iPhone

>>โปรดติดตามเหตุการณ์ต่อๆไป...

พิธีประสาทปริญญาบัตร

2008-03-29T11:41:00.007+07:00

29 มีนาคม 2551

>>ศิลปบัณฑิต การออกแบบนิเทศศิลป์
>>คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (2549)
>>รับปริญญาบัตรเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2551
>>พลอากาศเอกกำธน สินธวานนท์ องคมนตรี เป็นผู้มอบปริญญาบัตร

ความทรงในจำในวัยเด็ก...สร้างแรงบันดาลใจในปัจจุบัน

2008-03-27T18:02:00.014+07:00

27 มีนาคม 2551

>>เมื่อสมัยก่อนตอนช่วงประมาณอายุ 4-5 ขวบ(ยังอุตส่าห์จำได้อีก)ผมมีชุดผ้าปูที่นอนอยู่ชุดหนึ่งผมชอบมันมาก เป็นผ้าฝ้ายสีขาวมีลวดลายรูปรถยนต์แบบต่างๆนานา เช่น รถเก๋ง รถเต่า รถบรรทุก รถตู้ รถคอนเทนเนอร์ มีสีสันสดใสเรียงรายกันอยู่บนผืนผ้า จำได้ว่าตอนนั้นชอบหากระดาษมาวาดตามแบบ หรือไม่ก็ขีดเขียนบนกำแพงตามประสาเด็ก ตอนนอนก็จะต้องจ้องดูรถแต่ละคันจนเคลิ้มหลับไป

--+ลายผ้า

--+ชอบ...อยากได้

>>และเมื่อประมาณเดือนมิถุนายน ปี2549 ผมก็ได้มีโอกาสไปชมนิทรรศการ "Marimekko", "แล้ง หนาว...แต่เร้าใจ" ที่TCDC กับเพื่อนๆทั้งห้องที่เรียนวิชา "Contemporary Issue in Communication Design" อาจารย์ที่สอนวิชานี้เขาให้ไปดูแล้วทำรายงานส่ง ผมก็ได้บังเอิญเดินไปพบกับผลงานออกแบบลายผ้าชิ้นหนึ่ง ซึ่งมันเป็นแบบเดียวกันกับชุดผ้าปูที่นอนตอนห้าขวบของผม!! มันทำให้ผมตื่นเต้นมากในตอนแรกเห็น และรู้สึกอยู่ในใจว่า "เห้ย..นี่แม่กูก็มีดีไซน์เหมือนกันนะเนี่ยะซื้อของมียี่ห้อมาให้ลูกใช้ด้วย" ผมยืนดูลายผ้าชิ้นนั้นอยู่พักหนึ่ง แต่ก็อดที่จะคิดถึงเมื่อวัยเด็กไม่ได้ ยิ่งมองก็ยิ่งชอบมัน เขาออกแบบได้เรียบง่ายมากใช้แค่รูปทรงเรขาคณิตง่ายๆไม่ซับซ้อน ใช้สีขั้นพื้นฐานธรรมดาๆแต่สามารถทำให้สวยได้

>>กลับมานั่งคิดว่าอยากเอาไปทำเป็นลายเสื้อใส่เล่น แต่ว่าไม่ได้มันมีลิขสิทธิ์ และมันก็อาจดูเป็นเสื้อเด็กเกินไป จึงขอถือโอกาสเอาแบบไปเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบก็แล้วกัน

ไป ไง ดี!!
>>เป็นชุดภาพตัดทอน (Pictogram) ของยานพาหนะที่ใช้กันอยู่ทั่วไปในกรุงเทพฯ ได้แรงบันดาลใจมาจากลายผ้าของ Marimekko ออกแบบโดยใช้ความหนาของเส้นรอบนอกที่เท่ากันทั้งหมด(Mono weight stroke) ใส่รายละเอียดปลีกย่อยด้วยรูปทรงเรขาคณิตพื้นสีไม่มีเส้นรอบนอก เปลี่ยนรูปแบบของยานพาหนะให้อยู่ในบริบทของกรุงเทพฯ ใส่เนื้อหาที่ร่วมสมัยเข้าไปในชุดภาพประกอบเล็กๆสองชุด

--+ไป ไง ดี!!

--+ไปแบบถูก, เร็ว

--+หรือจะไปแบบช้า, แพง (โลกร้อนด้วย)

สูน//ZOON!!

2008-03-26T16:58:00.014+07:00

26 มีนาคม 2551

>>สูน โครงสร้างต้นแบบมาจากรูปทรงเรขาคณิตที่นำมาดัดแปลงอีกทีให้มีลักษณะแบบ "Humanist" (มีอารมณ์หรือลักษณะการเขียนของมนุษย์, เป็นธรรมชาติ) ได้แรงบันดาลใจมาจาก Gill Sans ของ Eric Gill ออกแบบในปีค.ศ. 1930

>>สูน (แบบร่าง)

วันฟลายเดย์

2008-03-21T15:41:00.008+07:00

21 มีนาคม 2551

>>เป็นแมลงวันที่นิ่งมากๆไม่ยอมบินไปไหน บินวนไปบินมาใกล็ๆแล้วก็กลับมาที่เดิม แถมยังนิ่งเต๊ะท่าให้ผมถ่ายแบบให้อีกด้วย สงสัยคงใกล้หมดอายุขัยของมัน กำลังหาที่นอนตายอย่างสงบ...

--+ด้านหน้า

--+ด้านหลัง

--+ด้านข้าง

--+ด้านหลังแบบเต๊ะท่าหล่อ

>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายด้วย Ricoh GR Digital II
>>ตัดขยายรูปอย่างเดียว ไม่ได้ตกแต่งภาพใดๆ (ภาพสุดท้ายเกิดจากสภาพแสงที่สว่างเกินไป)

เพิ่มเติม
>>หลังจากได้ไปค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับแมลงวันก็ได้พบว่าแมลงวันตัวที่ผมถ่ายมามันไม่ได้กำลังจะตาย มันเป็นตัวเมียและมันกำลังจะหาที่วางไข่ สังเกตุได้จากก้นของมันจะมีไข่สีแดงอยู่ คลิกดูภาพขยายได้จากภาพด้านหลังของมัน
>>ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแมลงวัน

ปฏิบัติการในชุดดำ

2008-03-04T18:05:00.006+07:00

4 มีนาคม 2551

>>ขณะนี้ฟอนต์ตระกูลแพรคทิเคิล ได้มีสมาชิกเพิ่มมาอีกน้ำหนักแล้วครับ

--+PRACTICAL//Black

--+PRACTICAL//all family

>>ดูฟอนต์แพรคทิเคิลน้ำหนักอื่นๆได้ที่บทความปฏิบัติการ

ประจำวัน

2008-02-21T15:45:00.011+07:00

21 กุมภาพันธ์ 2551

>>การเดินทางประจำวัน การได้เห็นอะไรต่างๆนานาระหว่างทาง บางทีอาจจะช่วยให้เราเข้าใจในสิ่งที่เรากำลังสงสัยอยู่ก็เป็นได้ ได้เห็นผู้คน ได้เห็นเหตุการณ์ ได้ประสบการณ์ ได้เข้าใจ...

>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายด้วย Micro Holga 110
>>ดูภาพเพิ่มเติมได้ที่ www.lomohomes.com/ku-ang
เข้าไปที่อัลบัม Everyday

|^ไฟ คอนเดนส์|

2008-02-20T18:41:00.006+07:00

20 กุมภาพันธ์ 2551

>>ไฟ คอนเดนส์ ฉบับภาษาไทยทำต่อจากแบบ |^FIRE Condensed| ภาษาอังกฤษ

--+|^ไฟ คอนเดนส์|

|^FIRE Condensed|

2008-02-07T18:06:00.012+07:00

7 กุมภาพันธ์ 2551

>>เดินผ่านไปผ่านมาบริเวณลิฟท์หน้าออฟฟิตทุกวัน รู้สึกว่าไอ้กล่องสัญญาณเตือนไฟไหม้ที่อยู่หน้าลิฟท์มันเตะตาซะเหลือเกิน พอหยุดสังเกตุมันก็เห็นว่าแบบตัวหนังสือมันสวยดี จึงเกิดคันไม่คันมืออยากจะทำตัวผอมหรือที่เรียกว่าคอนเดนส์ขึ้นมา

--+กล่องสัญญาณเตือนไฟไหม้

--+|^FIRE Condensed|

ขอบคุณครับคุณครู!!?

2008-02-05T00:02:00.000+07:00

5 กุมภาพันธ์ 2551

>>เมื่อประมาณกลางปี พ.ศ.2549 มีโอกาสได้ไปทักทายเพื่อนเก่าสมัยมัธยมฯคนหนึ่งชื่อว่า(ไอ้)ป็อป เพื่อนๆทุกคนต่างก็รู้กันดีว่าถ้าอยากไปเจอมันต้องนัดตอนดึกๆหลังเที่ยงคืนเพราะว่ามันเป็นนักดนตรี ซึ่งบางครั้งมันก็ดึกเกินไปกว่าที่จะมีเวลามาสังสรรค์กัน พวกเราผองเพื่อนจึงจำใจต้องไปนั่งที่ร้านที่มันเล่นดนตรีซะเลย

>>และด้วยการทักทายตามประสาเพื่อนที่นานๆเจอกันทีก็จะถามกันเป็นปกติว่า "มึงจบยังวะ? ทำอะไรอยู่?" ไอ่คนอื่นๆในวงสังสรรค์ก็ไม่มีใครไปพูดติดใจมัน บ้างว่า "กูเรียนนิติฯ" "กูเรียนนิเทศ" "กูช่วยที่บ้านทำงาน" "กูเรียนไม่เรียนแล้ว" ฯลฯ แต่มันดันมาติดที่ผมนี่สิ "กูเรียนนิเทศศิลป์" ผมบอกมัน "เกี่ยวกับอะไรวะ?" (ไอ้)ป็อปถาม "ก็ประมาณพวกออกแบบนะแหละ" ผมตอบ "ออกแบบอะไรละ(แสดดด)" มันถามเซ้าซี้อยากรู้ให้ได้ จะให้ผมขยายความให้มันฟังเป็นทางการคงจะใช้เวลานานเพราะมันหลากหลายผมจึงบอกตัดบทไปเลยว่า "ก็ประมาณพวกออกแบบโลโก้น่ะแหละ" เท่านั้นแหละครับพี่น้องงานเข้าทันที "เออกูกำลังอยากได้โลโก้วงกูอยู่พอดีออกแบบให้กูหน่อยดิ" (ไอ้)ป็อปบอก "วงมึงชื่ออะไรล่ะ" ผมถามมัน "Thank You Teacher ที่แปลว่าขอบคุณครับคุณครู" มันตอบตอบด้วยความภูมิใจ และผมก็ได้น้อมรับการบ้านจากเพื่อนข้อนี้กลับมาด้วยความเต็มใจอย่างสูง (คืนนั้นมันย้ำก่อนกลับบ้านด้วยว่าเอาด่วนสุดๆต้องใช้ทำเสื้อขึ้นคอนเสิร์ตที่มหา'ลัย)

>>หลังจากวันนั้นถึงวันนี้เวลาผ่านไปปีกว่าผมยังไม่ได้เอาโลโก้ที่ว่านั้นไปให้มันเลยทั้งๆที่ทำเสร็จมาเป็นปีแล้วและที่สำคัญระหว่างเวลาปีกว่านั้นผมแวะไปหามันที่ร้านมานับครั้งไม่ถ้วนและมันก็ทวงผมทุกครั้ง จริงๆแล้วผมไม่ได้ลืมเพียงแต่ว่าทุกครั้งที่มันโทรชวนผมไปที่ร้านมันโทรมาตอนเย็นๆ ซึ่งผมไม่ได้อยู่บ้านและไม่ได้เอาแบบติดตัวออกมา บางครั้งผมเอาติดตัวมาแต่ไม่ได้ไปหามันด้วยธุระต่างๆนานา และมันก็โลวเทคโนโลยีซะเหลือเกินไม่มีอินเตอร์เน็ตไม่มีอีเมล์มัน จึงทำให้ต้องใช้เวลาล่วงเลยไปถึงปีกว่าอย่างนี้ละครับ

--+Thank You Teacher: Musical Band

Thank You Teacher
+เป็นวงที่ใช้เครื่องดนตรีคลาสสิคเล่นแนวป็อป-ร็อค
+สมาชิกประกอบไปด้วย
-ป็อป/ร้องนำ-ไวโอลิน
-กวาง/กีตาร์คลาสสิค
-มุ้ย/ดับเบิลเบส
-นิด/เพอคัสชั่น
-บางครั้งจะมีเพื่อนๆ รุ่นพี่ และรุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยมาร่วมวงด้วยตามแต่โอกาส
(ทั้งหมดเป็นเพื่อน รุ่นพี่ และรุ่นน้องกันที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์)
+งานประจำ
-เล่นดนตรีอยู่ที่ร้านหัวหิน ลาดพร้าว71
ทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ เวลา22.00-24.00น.
-เล่นดนตรีอยู่ที่ร้านบ้านเพื่อน ตรงข้ามมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ทุกวันพฤหัสบดี เวลา22.00-24.00น.
+งานรับนอกเวลา
-รับงานเล่นคนตรีบรรเลงตามงานต่างๆเช่น งานแต่งงาน

*ขออภัย(ไอ้)ป็อปด้วยที่ทำให้มึงไม่ได้ใส่เสื้อวงขึ้นคอนเสิร์ทกูจะรีบเอาแบบไปให้มึงโดยเร็ววันนี้แหละเพื่อน
*ชื่อวงมึงทำกูมึนมากตัวหนังสือโคตรเยอะ

กล้องใหม่

2008-02-02T17:43:00.000+07:00

2 กุมภาพันธ์ 2551

>>หลังจากที่ใช้เวลาศึกษาและตัดสินใจอยู่นานกว่า 3 เดือนบ่ายวันเสาร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2551 เวลาประมาณ 15.00น. จึงนั่งวินมอเตอร์ไซค์ออกจากบ้านเดินทางไปพันธ์ทิพย์พลาซ่าเพื่อซื้อกล้องดิจิตอลที่มีชื่อว่า Ricoh GR Digital II

>>เหตุผลส่วนตัวประกอบการตัดสินใจ>>ความละเอียด 10 ล้านพิกเซล//เลนส์ตาย28mm Fixed Lens(ซูมไม่ได้)//F2.4-11//ถ่าย RAW ไฟล์ได้//ISO 80-1600//Macro 1.5cm//ภาพเกรนต่ำ//เลนส์มุมกว้างแต่ความบิดเบือนน้อย//รูปทรงคลาสสิคตามแบบกล้องฟิล์มตระกูลGRของRicoh//การออกแบบไม่เหมือนยี่ห้ออื่น(ไม่แฟชั่นและไม่ดูเทคโนโลยีตามกระแส)//สีดำแข็งแรงจับถนัดมือ//มีระบบวัดระดับน้ำแบบดิจิตอล//มีแถบเช็คความชัดลึก//มีโหมด Snap

อดีต...ปัจจุบัน...และสิ่งที่ยังไม่เกิด...

2008-01-30T19:44:00.000+07:00

30 มกราคม 2551

--+ก่อนเข้าอนุบาล

--+ช่วงประถมต้น โรงเรียนทิวไผ่งาม

--+มัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทพศิรินทร์

--+มัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพศิรินทร์

--+มัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพศิรินทร์ (นักศึกษาวิชาทหารปีที่ 1, บัตรประจำตัวนักศึกษาวิชาทหาร)

--+มัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพศิรินทร์ (บัตรประจำตัวนักเรียน)

--+มัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนเทพศิรินทร์

--+มัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทพศิรินทร์

--+มัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทพศิรินทร์ (นักศึกษาวิชาทหารปีที่ 3)

--+มัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทพศิรินทร์ (วันจบการศึกษา, บัตรสมาชิกสมาคมศิษย์เก่า)

--+นักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (วันสมัคร)

--+สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ (วันซ้อมรับปริญญาบัตร)

>>"กว่าจะมาถึงวันนี้ได้...มันไม่ง่ายเลย...แต่ก็ต้องก้าวต่อไป..."

แผนที่ของร้านสมบูรณ์โภชนา

2008-01-29T19:29:00.000+07:00

29 มกราคม 2551

>>ในรายการแผนงานออกแบบทั้งหมดที่ทางแพรคทิเคิลได้ออกแบบให้กับร้านสมบูรณ์โภชนาคงจะไม่มีชิ้นใดเป็นประเด็นให้พูดถึงในการประชุมกับลูกค้ามากเท่าแผนที่ชิ้นนี้อีกแล้ว ทางลูกค้ามีความประสงค์ที่จะทำแผนที่ซึ่งรวบรวมทั้ง 4 สาขาไว้ในแปลนเดียวกัน ซึ่งเป็นโจทย์ที่ท้าทายมากทีเดียวเนื่องจากแต่ละสาขาของร้านสมบูรณ์โภชนาอยู่กระจายกันตามจุดต่างๆซึ่งมีระยะทางห่างกันพอควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาอุดมสุขซึ่งไกลกระโดดออกไปจากทั้งสามสาขา ทางผู้ออกแบบต้องใช้ตั่งแต่ประสบการณ์ในการเดินทางของตนเอง แผนที่รถไฟฟ้าใต้ดินMRT รถไฟฟ้าBTS รวมถึง Google Earth ประกอบกันในการออกแบบ

>>ในระหว่างการออกแบบนั้นได้ถูกปรับแต่งแก้ไขมากมายหลายครั้งจากลูกค้า และมีประเด็นที่พูดถึงเรื่องขนาดของตัวอักษรที่เล็กเกินไป จึงต้องลำดับความใหญ่เล็กของตัวอักษรและสีตามความสำคัญของสถานที่ต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเด็นเรื่องการสื่อสารของแผนที่นี้ จะให้ระบบขนส่งมวลชนรถไฟฟ้าใต้ดินMRTและรถไฟฟ้าBTS เป็นหลัก หรือจะให้ถนนรถวิ่งเป็นหลัก

*ประเด็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เคยถูกถกเถียงกันมาแล้วในแผนที่ทางเดินรถใต้ดินของประเทศอักฤษ(London Underground) เพราะมีคนนำแผนที่รถใต้ดินมาใช้เดินเท้าแล้วเกิดหลงทางไปไม่ถูกเพราะไม่ได้ถูกออกแบบตามผังเมืองจริง

>>ด้วยการประชุมหลายๆครั้งทำให้ได้ข้อสรุปว่าเราจะให้แผนที่ชิ้นนี้มีระบบขนส่งมวลชนรถไฟฟ้าใต้ดินMRTและรถไฟฟ้าBTSเป็นเส้นทางหลัก แผนที่ชิ้นนี้จึงได้ถูกออกแบบโดยไม่คำนึงถึงลักษณะผังเมืองของถนนในกรุงเทพฯจริง แต่หากออกแบบโดยยึดเอาหลักของการเดินทางโดยระบบขนส่งมวลชนเป็นสำคัญคือ รถไฟฟ้าใต้ดินMRTและรถไฟฟ้าBTS ลักษณะของแผนที่ชิ้นนี้จึงถูกออกแบบให้เข้าระบบตารางทั้งหมดเพื่อการสื่อสารที่ชัดเจน ดูมีระบบระเบียบ ไม่สับสน เท่าแผนที่ตามระบบผังเมืองจริง

>>เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการสื่อสารแผนที่ชิ้นนี้จึงยังคงระบุข้อมูลถนนตามผังเมืองจริงอยู่ เพียงแต่ว่าขนาดและองศาทิศทางของถนนได้ถูกตัดทอนลงไปพอควรตามแต่ทิศทางรถไฟฟ้าใต้ดินMRT รถไฟฟ้าBTS และพื่นที่กระดาษจะเอื้ออำนวย

*ถึงอย่างไรก็ดีผู้ออกแบบเชื่อว่าแผนที่ชิ้นนี้สามารถใช้เดินทางใด้ทั้งสองระบบ เพราะระบบขนส่งมวลชนรถไฟฟ้าใต้ดินMRTและรถไฟฟ้าBTS มีเส้นทางเดินรถใกล้เคียงกับผังเมืองจริง

สวัสดี 2551

2008-01-01T17:24:00.000+07:00

1 มกราคม 2551

>>สวัสดียินดีต้อนรับปีใหม่

>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือ Motorola Z3

ช่วงปิดเทอมที่วีอาเอช

2007-12-30T13:51:00.000+07:00

มีนาคม 2548

>>เมื่อช่วงปิดเทอมของมหาวิทยาลัยระหว่างชั้นปีที่2กำลังจะขึ้นชั้นปีที่3 (2548) ท็อป-พิชิต หทัยพันธลักษณ์ ได้ชักชวนผม และหมี-สร้างสรรค์ อยู่สถาพร ไปช่วยถ่ายรูปสินค้าเพื่อนำไปตีพิมพ์ลงแคตาล็อกของบริษัท วี.อาร์.แฮนเดิล จำกัด ซึ่งผู้ว่าจ้างนั้นก็คือคุณพ่อของท็อปเอง คุณสุวี หทัยพันธลักษณ์ ประธานกรรมการบริษัท

>>เมื่อได้คุยรายละเอียดกับท็อปก็หวั่นๆอยู่พอควรเพราะสินค้าที่เราจะต้องถ่ายกันนั้นมีรายการมากกว่า 1,000 ชิ้น ซึ่งมีขนาดแตกต่างกันไปบางชิ้นเล็กเท่ายางลบ บางชิ้นสูงเกือบชิดเพดาน แต่พวกเราก็ตัดสินใจว่าต้องลองกันดูไม่ลองก็ไม่รู้ หลังจากนั้นเราก็แบ่งหน้าที่กันทำงาน โดยมีผมเป็นผู้กำกับแสงและการถ่ายรูป มีท็อปกับหมีเป็นผู้วางแผนระบบการถ่าย การติดตั้งดูแลความเรียบร้อยของสินค้า และคอยควบคุมทิศทางแสง ถึงแม้เราจะแบ่งหน้าที่กันชัดเจนแต่บางครั้งเราก็ตกหล่นในหน้าที่กันบ้าง หลายครั้งที่เราต่างคอยเตือนกันเองในหน้าที่ของเพื่อนที่เราเห็นว่าควรแก้ไข ใครเหนื่อยล้าก็ไปพัก สลับหน้าที่กันบ้างตามสถานการณ์

--+Canon 20D, EF 70-200mm f/2.8L USM

--+Canon 20D, EF 70-200mm f/2.8L USM

--+อุปกรณ์สำหรับการติดตั้ง

--+ประกอบสินค้า

--+ติดตั้งสินค้า

--+ควบคุมแสง

--+รูที่พรุนเพิ่มขึ้นตามจำนวนครั้งของการติดตั้ง

--+พร้อมถ่าย

--+พร้อมถ่าย

ภาพผลงาน

--+Smooth

--+Jasmin

--+Carino

--+Top

--+Mod

--+Perla

--+Collana

--+Collana

>>ดูภาพเพิ่มเติมได้ที่ www.vrh.co.th

>>การที่ได้ไปถ่ายภาพแคตาล็อกนี้เราได้ประสบการณ์ใหม่ๆมากมาย ได้ไปใช้ชีวิตไปเช้าเย็นกลับอดหลับอดนอนเกือบสามเดือนที่บางนา ได้นั่งรถเมล์ติดๆบนเส้นอ่อนนุช กินกาแฟทั้งๆที่ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะชอบมัน ได้เห็นกองถ่ายโฆษณามอเตอร์ไซค์ที่มีปีเดอร์ และเต๋าเป็นพรีเซนเตอร์ (เขามาถ่ายทำกันแถวหน้าตึกสำนักงาน) ได้ความสนุก ความเบื่อ ความเซ็ง ความอดทน ความพยายาม ความตั้งใจ และพิถีพิถันในการทำงานมากขึ้น และที่สำคัญได้มิตรภาพดีๆจากเพื่อนอีกสองคน

...

ปฏิบัติการ

2007-12-20T19:33:00.000+07:00

>>เมื่อสามถึงสี่เดือนที่แล้วได้มีการพูดคุยกันภายในออฟฟิตถึงเรื่องของแบบตัวอักษรของตัวบริษัท
แพรคทิเคิล ที่จะเอาไว้ใช้ออกแบบแผ่นนำเสนอลูกค้าและเสริมภาพลักษณ์ให้กับบริษัท

>>อาจารย์ติ๊ก(สันติ ลอรัชวี) มีความคิดว่าเราน่าจะมาลองทำกันดูถึงแม้ว่าเราจะไม่ค่อยมีประสบการณ์มากเท่าใดนักแต่ก็เป็นอะไรที่น่าสนุกและน่าสนใจดี โดยที่แนวทางของแบบตัวอักษรชุดนี้จะนำตัว Logotype ของบริษัทมาเป็นต้นแบบต่อยอดออกไปเป็นชุดตัวอักษรละติน ส่วนตัวภาษาไทยนั้นอาจารย์ติ๊กมีแบบที่ทำไว้มาก่อนหน้านี้แล้ว เพียงแต่ยังไม่ครบชุด ก็ต้องทยอยหาเวลามาเสริมกันต่อไป

--+โลโก้ไทป์ภาษาอังกฤษของแพรคทิเคิล

--+แบบภาษาไทยที่อาจารย์ติ๊กออกแบบไว้

>>ผมได้รับมอบหมายงานนี้ในการดูแลชุดตัวอักษรชุดนี้ทั้งชุดละตินและชุดภาษาไทย โดยมีหมูเล็กมาช่วยต่อยอดภาษาไทยจากแบบของอาจารย์ติ๊ก และผมกำลังทำชุดละตินที่มีต้นแบบมาจาก Logotype ของบริษัท ขณะนี้ส่วนของผมก็ได้เริ่มเสร็จออกมาบ้างแล้วแต่ก็ต้องปรับปรุงอยู่พอควรคงต้องใช้เวลาพักใหญ่

--+แบบภาพรวม

--+Practical Light

--+Practical Book

--+Practical Bold

ตามกระแสโลกร้อนๆ

2007-12-18T17:59:00.000+07:00

18 ธันวาคม 2550

>>ช่วงประมาณเดือนตุลาคมที่ผ่านมาผมได้รับมอบหมายงานในบริษัทแพรคทิเคิลให้ออกแบบถุงผ้าและร่ม ให้กับลูกค้ากลุ่มบริษัท Jannine โดยทางลูกค้าอยากให้มีแนวทางตามกระแสรณรงค์หยุดภาวะโลกร้อนอย่างเราที่เห็นๆกันอยู่ทั่วเมือง โดยใช้คำยอดนิยมว่า "Stop global warming"

--+แบบร่าง

--+ทำมาหลายแบบสุดท้ายลูกค้าก็เลือกแบบที่เห็นนี้แหละครับ (เสื้อไม่เกี่ยวทำใส่เองครับ)

บทสัมภาษณ์ของ art4d

2007-11-22T14:52:00.000+07:00

22 พฤศจิกายน 2550

>>หลังจากที่ได้แสดงผลงานในนิทรรศการออกแบบบางกอก 2007 ก็ได้รับการติดต่อจากพี่อุ้ม (ปิยพงศ์ ภูมิจิตร) เพื่อที่จะสัมภาษณ์ลงคอลัมน์ 4dFACEs ในนิตยสาร art4D ฉบับที่142 เนื่องจากเวลาที่คลาดเคลื่อนกันทำให้ไม่สามารถนัดพบเพื่อพูดคุยกันได้จึงใช้วิธีการตั้งคำถามและให้ผมตอบทางอีเมล์แทน เมื่อผมตอบคำถามเสร็จก็ได้มีการพูดคุยกันทางโทรศัพท์เพิ่มเติมถึงเรื่องผลงานของผม แนวความคิด กระบวนการทำงานอย่างสั้น และความคิดเห็นของการจัดงานนิทรรศการการออกแบบบางกอก 2007 จากคำตอบทางอีเมล์และบทสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์จึงออกมาเป็นคอลัมน์ดังที่เห็นนี้

--+นิตยสาร art4D ฉบับที่142

--+รูปหน้าดอลัมน์ 4dFACEs

[ภาษาไทย]
จำนวนวิทยานิพนธ์ที่ส่งเข้ามาทุกสาขานับรวมได้ 481 โปรเจ็คต์ สาขาสถาปัตยกรรม 86 ชิ้น คัดเหลือ 8 ชื้น สาขาตกแต่งภายในส่งเข้ามามากที่สุด 130 ชิ้น เหลือ 7 ชิ้น ออกแบบผลิตภัณฑ์ 73 ชิ้นเหลือ 7 ชิ้น สาขาเรขศิลป์ 96 ชิ้น เหลือ 8 ชิ้น และสุดท้ายคือ สาขาแฟชั่นและเครื่องประดับ 96 ชิ้นเหลือ 10 ชื้น ทั้งหมด 40 ชิ้นแสดงอยู่ในนิทรรศการ degree shows 2007 ไฮไลท์สำคัญที่จัดอยู่ในเทศกาลออกแบบบางกอก ครั้งที่ 1 เมื่อกลางเดือนที่ผ่านมา งานที่กรรมการแต่ละสาขาช่วยกันคัดสรรที่ดีที่สุดออกมามีทั้งงานที่มีความเป็นส่วนตัวสุดๆ งานแนวทดลองและงานที่มุ่งแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นจริง และหลายงานดูแล้วสามารถพัฒนาต่อเป็นงานจริงได้ไม่ยาก หนึ่งในนั้นคือ โปรเจ็คต์ที่ชื่อ พิมพ์ดี งานออกแบบชุดตัวอักษรภาษาไทยเพื่อแก้ปัญหาเวลาที่เราพิมพ์ตัวอักษรขนาดเล็กด้วยเครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก (inkjet printer) งานวิทยานิพนธ์ของ ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม (Tanachot Sapruangnam) จากภาควิชาออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ art4d มีโอกาสได้พูดคุยกับเขา ทั้งในแง่ของชีวิตการเรียนและชีวิตจริงในการทำงาน

"ตอนนี้ทำงานอยู่ที่บริษัท ภาคปฏิบัติ จำกัด (Practical visual communication design studio) ตำแหน่ง กราฟิก ดีไซเนอร์ งานที่บริษัทภาคปฏิบัติจะมีอยู่สองส่วนครับ ส่วนแรกคือส่วน Practical Studio เป็นส่วนที่รับงานออกแบบเพื่อการสื่อสารทั่วไปเช่น ออกแบบและวางแผนภาพลักษณ์องค์กร วางแผนออกแบบให้นิตยสาร ออกแบบบรรจุภัณฑ์ ออกแบบสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ ถ่ายภาพ และอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบเรขศิลป์ อีกส่วนคือ Practical Product เป็นส่วนที่ผลิตสินค้าในนามของ Practical ส่วนมากจะเป็นสินค้าประเภทสมุดจด และออแกไนเซอร์ งานที่ผมทำจะเป็นงานส่วนของ Studio ก็มีหน้่าที่ออกแบบ และถ่ายภาพบ้างประปรายกันไป"
เมื่อถามถึงงานโปรเจ็คต์สุดท้ายที่เรียน ธนโชติเล่าให้ฟังว่า "ตอนแรกเลย ก็คิดว่าจะทำ font ภาษาไทย เลยเข้าไปหาประเด็นที่พอจะทำเป็นงาน thesis พอลอง research ดูก็เจอประเด็นที่ว่า custom font แต่ละองค์กรจะแตกต่างกันก็ยังไม่น่าสนใจเท่าไหร่ พอไปเจอ font ที่ชื่อ Bell Centennial ออกแบบโดย Matthew Carter เนี่ยเป็นการออกแบบชุดตัวอักษรที่ใช้แล้วประหยัดกระดาษ สามารถอ่านได้ง่ายแม้จะพิมพ์ด้วยเทคนิคที่ประหยัดหมึกพิมพ์แค่ไหนก็ตาม ก็ลองมาคิดต่อว่า font ภาษาไทยเนี่ยปัญหาที่เราเจอบ่อยเวลาใช้เครื่อง inkjet พิมพ์ก็คือเวลาที่เราพิมพ์ตัวเล็กสัก 12 points แล้ว พยัญชนะหลายตัวที่มีรายละเอียดมากมักจะเกิดอาการท่วมล้น อย่างตัว ถ ถุงกับ ภ สำเภา จะเกิดปัญหาทำให้อ่านไม่รู้เรื่อง เลยต่อยอดมาเป็นงาน thesis ที่ต้องการออกแบบชุดตัวอักษรภาษาไทยสำหรับแก้ไขปัญหาทางการพิมพ์ของระบบ inkjet ที่มีผู้ใช้งานมากที่สุด"
" พอได้หัวข้อแล้ว ก็เรื่มจากการเก็บข้อมูล font ภาษาไทยที่เป็นตัว body text ที่มีใช้กันอยู่แล้ว เลือกมาทั้งหมด 29 font เอามาหาข้อดี-ข้อเสียเวลาพิมพ์ด้วยเครื่อง inkjet ในขนาด 12 points หาตัวที่แสดงผลชัดเจน จนได้ข้อมูลเพียงพอที่จะออกแบบ เช่น นำ้หนักความหนาของเส้นตั้งและเส้นนอน หัวของตัวอักษรไม่จำเป็นต้องต้องบรรจบกันเป็นวงกลม ปลายจบของตัวอักษรจะเป็นเส้นตั้งฉากเท่านั้น เพื่อผลการพิมพ์ที่ดีที่สุด สำหรับโปรเจ็คต์นี้ผมพอใจประมาณ 70-80 % ครับ"

นอกจากงาน thesis จะว่าด้วยเรื่องงานออกแบบตัวอักษรแล้ว ธนโชติให้ความเห็นถึงอาชีพนักออกแบบตัวอักษร (type designer) ในมุมมองของตัวเองว่า
"ก่อนหน้านี้ผมไม่คิดว่าตนเองจะเป็นtype designerได้ เพราะว่าตัวผมเองไม่ได้มีผลงานโดดเด่นในการออกแบบตัวอักษร ตอนเรียนปี3เคยส่งประกวดโครงการ10ฟอนต์แห่งชาติครั้งที่2ของกระทรวงพาณิชย์ ก็ไปได้ถึงแค่รอบ 40 คนสุดท้าย แรกๆก็เริ่มหมดหวังคิดว่าเราคงทำไม่ได้ แต่ช่วงหลังๆอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยคอยให้คำปรึกษา ประกอบกับตัวเราเองก็เอาผลงานออกแบบตัวอักษรให้อาจารย์วิจารณ์อยู่ตลอดเวลา ทำให้ได้ประสบการณ์ดีๆ คำแนะนำ และแรงผลักดันมากขึ้น จึงทำให้คิดว่ามันก็ไม่เสียหายอะไรที่เราจะทำต่อไปในสิ่งที่เราชอบไม่ว่ามันจะดีหรือไม่ก็ตาม ถึงตอนนี้ผมคิดว่าผมเป็นนักออกแบบตัวอักษรแล้วนะ เพียงแต่ว่ายังไม่มีใครรู้จักเท่านั้นเอง แต่ถึงอย่างไรก็ดีด้วยบทบาทของนักออกแบบตัวอักษรในประเทศไทยแล้วยังมีน้อยอยู่ ลูกค้าส่วนใหญ่ยังไม่ได้ให้ความสำคัญกับแบบตัวอักษรมากนัก บางคนถึงกับเข้าใจว่าอาชีพนี้เป็นคนเขียนคัทเอาท์ออกแบบอักษรประดิษฐ์ ผมคิดว่าสิ่งนี้แหละที่ทำให้นักออกแบบตัวอักษรแทบทุกคนทำงานออกแบบเรขศิลป์เป็นหลัก งานออกแบบตัวอักษรเป็นแค่ส่วนย่อยเท่านั้นทำเพราะใจรักจริงๆ บุคลากรทางด้านนี้ก็ยังคงน้อยอยู่ด้วย เวทีที่ให้เด็กรุ่นใหม่เปิดตัวผลงานหรือองค์กรที่เกี่ยวข้องก็ยังคงน้อยอยู่มาก"

และในฐานะที่เพิ่งเรียนจบมาหมาดๆ ความเห็นของธนโชติต่อวงการการศึกษาออกแบบของไทยในปัจจุบันน่าสนใจไม่น้อย
"ระบบการสอนออกแบบในปัจจุบัน ผมว่าอาจารย์มีส่วนสำคัญมากๆ ยกตัวอย่างอาจารย์ที่มี vision และใจกว้างพอที่จะสนับสนุนให้เด็กทำงานที่ไม่ใช่ main stream รวมทั้งอาจารย์ควรจะรับฟังเหตุผลของเด็ก รวมทั้งคำแนะนำที่ดีสำหรับเด็ก ผมว่านักศึกษาที่มีอาจารย์ที่ปรึกษาดี จะทำให้งานเด็กออกมาดีด้วยครับ รวมทั้งตัวเด็กก็ต้องมีการใช้องค์ความรู้ด้านอื่นด้วย ที่ไม่ใช่แค่เรื่องออกแบบอย่างเดียว รวมไปถึงการทดลองในการทำงานออกแบบแต่ละครั้ง"
ส่วนความเห็นเกี่ยวกับงาน degree shows ที่จัดเป็นครั้งแรก
"ผมคิดว่าเป็นโครงการที่ดีมากๆ ผมเชื่อว่าโครงการนี้จะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้นักศึกษาสายวิชาการออกแบบมีความพยายามมาก ความตั้งใจ และความกระตือรือล้นขึ้นในการทำศิลปนิพนธ์มากขึ้น น่าเสียดายที่ครั้งนี้ โปรโมทน้อยไปหน่อย ผมรู้จากเน็ตอีกที แล้วก็อยากให้รางวัลเป็นประกาศนียบัตรที่เป็นทางการหน่อยครับ"

ส่วนเรื่องงานทั้งตอนนี้และอนาคตข้างหน้า ธนโชติบอกว่า
"งานตอนนี้ happy ดีครับ ผมทำ Corporate Identity และพวก signage ด้วย ความรู้สึกจริงๆก็ไม่ค่อยจะต่างจากตอนเรียนเท่าไหร่ ที่ต่างก็คือ ความรู้สึกเวลาที่ต้องประสานงานกับคนอื่น ทั้งทีมงานและลูกค้า รวมทั้งการขายงานครับที่ค่อนข้างยากแต่ก็สนุกดีครับ สำหรับอนาคต อาชีพหลักของผมก็ยังคงเป็นนักออกแบบต่อไป(Graphic Designer) เพราะเป็นสายที่เราเรียนมา แต่ก็จะพัฒนาหาความรู้ ทฤษฎี และวิธีการใหม่ๆ เพื่อพัฒนาผลงานของตนเองอยู่ตลอดเวลา อีกอย่างคืออยากทำฟอนต์และถ่ายภาพ ปกติทำเป็นงานอดิเรก เพราะเป็นสิ่งที่ชอบอยู่แล้วนอกเหนือจากงานออกแบบ แต่ก็อยู่ที่ว่าจะมีคนมาจ้างรึเปล่า งานอดิเรกนี้จะได้กลายมาเป็นอาชีพสักที"
"ตอนนี้อยากทำฟอนต์ให้เสร็จมากๆ ก่อนหน้านี้ประมาณสามเดือน อ.อนุทิน วงศ์สรรคกร ได้ผลักดันและให้คำปรึกษาผมในการพัฒนาฟอนต์พิมพ์ดีให้มีความสมบูรณ์มากขึ้นแต่ยังไม่เสร็จสักที ตอนนี้เริ่มกลับมาทำบ้างแล้วแต่กว่าจะสมบูรณ์แบบก็คงต้องใช่เวลาศึกษาการทำฟอนต์อีกพักหนึ่ง และก็มีแบบตัวอักษรที่ขึ้นแบบไว้อยู่สองสามแบบเขียนไว้นานมากแล้วเป็นไปได้อยากทำให้เสร็จตามๆกันไป"

ก็ต้องติดตามต่อไปว่าธนโชติจะเอาดีทางด้านไหน ไม่ว่าจะเป็นงานกราฟิกหรืองานออกแบบตัวอักษร ที่แน่ๆคือ ผ่านไป 5 ปีเมื่อไหร่ อยากให้เขาย้อนกลับมาอ่านที่ตัวเองเคยพูดไว้ในหน้านี้ แล้วมันยังเป็นเหมือนที่เขาเคยบอกกับเราหรือเปล่า โปรดอย่ารอคอยแต่จงติดตามด้วยความระทึกในดวงหทัยพลัน (อีกแล้วครับท่าน)

[English language]
Fresh from The Degree Shows 2007, Tanachot Sapruangnam is now developing his own typeface apart from practicing at the Practical – a visual communication design studio.

The amount of theses submitted from each field amounted to 481 projects from architecture, product design, interior design, fashion and jewelry design as well as graphic design. All in all, 40 theses are on display at the degree shows 2007 exhibition; the key highlight presented at the Bangkok Design Festival for the first time, last month. Judges from each branch gathered together for this event to select the best and most impressive works. There are numerous works that have potential to be further developed into concrete products.

An example is the project called Pim Dee. This particular work is a collection of Thai letters that has been created to help resolve common problems that arise when typing small, Thai letters with inkjet printers. This is Tanachot Sapruangnam’s thesis and is from the Communication Design, Faculty of Fine and Applied Arts of Bangkok University. art4d had an opportunity to speak with him. “At first, I thought about creating a Thai font, so I searched for a problem that can be turned into a thesis. When I tried researching about it, I found that the custom font of each letter differs from one another, but it isn’t that interesting.

But when I discovered the Bell Centennial font, which is designed by Matthew Carter, I realized that this font saves space on paper. It’s easy to read this font even when conserving ink. So I looked into the problematic nature of Thai fonts when using inkjet printers to print them out at 12 points. Many consonants with details would often overflow. For example, the and would cause problems, making it illegible. So I decided to expand this into my thesis, to one that sought to design a set of Thai fonts in order to fix this problem regarding printing them out with inkjet systems that are used most by people.”

“After coming up with the hypothesis, I began collecting data. Twenty-nine of the Thai fonts that serve as body texts that are already in use, were selected. From there, I set out to find their pros and cons when printing with an inkjet printer at 12 points. I looked for one that would clearly demonstrate this problem until I was able to gather enough to commence with the design. Certain areas I looked into were the weight and thickness of the vertical and horizontal lines. The heads of each letter didn’t necessarily have to have complete circles and the ends of each letter must be vertical lines only in order to produce the best print results. As for this project, I am 70-80% satisfied with it.”

Besides dealing with font types in his thesis, Tanachot also shares with us his views on being a type designer.

“Before this, I never imagined that I could ever become a type designer because I didn’t have any remarkable works that dealt with type design. During my 3rd year, I entered the 10 fonts of the nation competition, which was the second one held by the Ministry of Commerce. I only ended up among the last 40 people. At first, I was beginning to lose hope, thinking that I probably wouldn’t make it. But towards the end, I received advice from a professor at the university. I would constantly show my design works to receive constructive feedback from my professor. This provided me with good experiences, advice and more motivation.

At this point, I think of myself as a type designer. It’s just that, no one really knows me. But because there aren’t too many type designers in Thailand, most clients still don’t find much importance in typefaces. Some even think that the responsibility of this profession is one of writing letter cutouts for decorating. I think this is the very reason why most type designers mainly work in the applied arts. Type design is only a small sub branch that is a labor of love. Also, staff in this area is few.

The stage that allows new generation designers to present their work or organizations that deal with this branch of art still are few in number.” As for his thoughts regarding the first degree shows, “I think it’s a very good project and I believe this project is one that will instill in design students, greater determination, more concentration and more enthusiasm in working on an art thesis. It’s a shame that there wasn’t much promotion this time. I found out through the Internet and would like for the reward to be an official certificate or diploma.”

Regarding his current work and the future, Tanachot states, “I am happy with my current work. I’m doing Corporate Identity and signage as well. The way I feel right now doesn’t differ much from when I was in school. The only difference is when I have to deal and work with other people, with the team and with clients. As for the future, my main profession will still be in graphic design because it’s my field of study. However, I’m constantly furthering my knowledge in theories, new processes and technologies in order to continually develop my work. Other areas I’d like to work on are font design and photography which are more of hobbies. However, it all depends if someone decides to hire me. Then these hobbies will finally turn in to professions.”

“Right now, I really want to complete a font type. About 3 months before this, Professor Anuthin Wongsunkakon had encouraged and given me advice regarding the development and the pending completion of the font type. I’ve now come back to work on it, but to complete it will probably take some time, as I’ll have to learn about font making again. I also have two, three letters that I worked on a while back and would like to finish them as well.”

To find out which path Tanachot decides to take, we can only stay tuned. Whether it’s graphic or type design, what’s certain is that after 5 years have passed, we would like for him to come back to this and read it again to see if his life has turned out differently or is just as he has expressed today.[]

>>ขอขอบคุณart4d พี่อุ้ม(ปิยพงศ์ ภูมิจิตร) พี่เต้ย พี่พิ้งค์ พี่ตี๋ และทีมงาน art4d ทุกท่านครับ
>>บทสัมภาษณ์นี้ถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสาร art4D ฉบับที่142 เดือนพฤศจิกายน 2550 คอลัมน์ 4dFACEs หน้าที่ 30

ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ

2007-11-17T20:37:00.000+07:00

>>ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ
>>ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า นาย ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม

--+"กษัตริย์ผู้เป็นที่รักยิ่งแห่งปวงชนชาวสยาม"

--+"กษัตริย์ผู้เปี่ยมไปด้วยพระปรีชาสามารถรอบด้าน"

รู้สึกดี

2007-11-13T18:23:00.000+07:00

13 พฤศจิกายน 2550

--+กลุ่มนักเรียนตาบอดเกาะแขนกันเดินตาม รปภ.บนชานชาลารถไฟฟ้าสถานีสยาม

>>ถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือ Motorola Z3

โครงการอักขรศิลป์ "ทรงพระเจริญ"

2007-11-12T14:04:00.000+07:00

>>ขอเรียนเชิญออกแบบอักขรศิลป์ “ทรงพระเจริญ”
>>www.songpracharoen.org

>>เนื่องจากกลุ่มคณะวิชาศิลปกรรมศาสตร์ คณาจารย์ นักออกแบบ ศิลปิน
บริษัท สยามพิวรรธน์ และองค์กรเอกชนต่างๆได้ร่วมกัน
จัดโครงการอักขรศิลป์ ทรงพระเจริญ ซึ่งเป็นโครงการออกแบบ
และเผยแพร่อักขรศิลป์ ทรงพระเจริญ รูปแบบใหม่ เพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติ
แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาส
ที่ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา และจะมีการรวบรวมผลงานอักขรศิลป์
ทรงพระเจริญ จากนักออกแบบและผู้ที่ส่งผลงานเข้าร่วม
เพื่อจัดแสดงในระหว่างวันที่ 14 - 17 ธันวาคม 2550
บริเวณ โถงชั้น 1 สยามดิสคอพเวอรี่เซ็นเตอร์
และผ่านเว็บไซต์ www.songpracharoen.org

>>จึงใคร่ขอเรียนเชิญท่านซึ่งเป็นนักออกแบบ ให้เกียรติเข้าร่วมโครงการอักขรศิลป์
ทรงพระเจริญ โดยออกแบบอักขรศิลป์ ทรงพระเจริญ รูปแบบใหม่ขึ้น
เพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติ แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา

>>โดยมีกำหนดส่งผลงานออกแบบดังนี้
--+ออกแบบอักขรศิลป์ ทรงพระเจริญ
--+ขนาด A2 (60 x 42 ซม.)
--+ส่งเป็น File ภาพ jpeg โดยให้มีความละเอียด 150 – 300 dpi

>>ภายในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2550 <-

[ตัวอย่างผลงาน]

--+ผลงานของ สันติ ลอรัชวี - Practical®studio

--+ผลงานของ ณัฐิกา เลิศวิมลนันท์ - Practical®studio

--+ผลงานของ อนุทิน วงศ์สรรคกร และ พฤติกรรมการออกแบบ

--+ผลงานของ อนุทิน วงศ์สรรคกร และ พฤติกรรมการออกแบบ

--+ผลงานของ สุรัติ โตมรศักดิ์ - Try to be nice

--+ผลงานของ ปริวัฒน์ อนันตชินะ - Case Inc.

--+ผลงานของ เดโช พิทักษ์เจริญ - Case Inc.

--+ผลงานของ กัมปนาท เฮี้ยนชาศรี - Case Inc.

--+ผลงานของ บุญณัฐ สุวรรณกูล

สอบถามเพิ่มเติม
อ.พิมพ์จิต ตปนียะ
อ.นิจจัง พันธพจน์
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
โทร. 02-902-0299 ต่อ 2610, 2618 โทรสาร 02-516-6120
หรือที่ Practical®Studio โทร. 02-9382300-4 ต่อ 1003

ประวัติผู้เขียนบล็อก

2007-11-05T20:22:00.001+07:00

ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม

________________________________________________________________
การศึกษา
________________________________________________________________
พ.ศ.2546-2549
++ปริญญาตรี ศิลปบัณฑิต ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

________________________________________________________________
ประสบการณ์การทำงาน
________________________________________________________________
พ.ศ.2548
++ช่างภาพ (เฉพาะกิจ) บริษัท วี.อาร์.แฮนเดิล จำกัด (VRH)

พ.ศ.2549
++Graphic Designer (ฝึกงาน) หอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
++Graphic Designer (เฉพาะกิจ) บริษัท จักรคณินทร์ จำกัด (JKN)
++Graphic Designer (เฉพาะกิจ) บริษัท เฟิร์สคราสทัวร์ จำกัด
++Graphic Designer (เฉพาะกิจ) ร้าน i sale ห้างแพลทตินั่ม
++Graphic Designer (เฉพาะกิจ) ร้านอาหาร Thainava ประเทศอังกฤษ

พ.ศ.2550
++Graphic Designer (ถึงปัจจุบัน) แพรคทิเคิล®สตูดิโอ
++Graphic Designer (เฉพาะกิจ) บริษัท เอ็มซีพลัส จำกัด (MC+)

________________________________________________________________
นิทรรศการ
________________________________________________________________
พ.ศ.2550
++นิทรรศการโครงการออกแบบนิเทศศิลป์ครั้งที่ 15,
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ,
Falcon: The Magenta (ฟอลคอน เดอะ มาเจนตา)
++Degree Shows 2007 (นิทรรศการศิลปนิพนธ์แห่งปี 2550)
เป็นส่วนหนึ่งใน Bangkok Design Festival 2007
(เทศการออกแบบบางกอก 2550) จัดขึ้นโดย art4d

________________________________________________________________
ได้รับการคัดเลือก, รางวัล
________________________________________________________________
พ.ศ.2545
++การประกวดแบบแหวนรุ่น ได้รับการคัดเลือกแบบ
เพื่อผลิตเป็นแหวนรุ่นโรงเรียนเทพศิรินทร์รุ่นที่ 117

พ.ศ.2549
++แบบตัวพิมพ์ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศเป็น1ใน40แบบตัวพิมพ์สุดท้าย
ในการประกวด10ฟอนต์แห่งชาติครั้งที่2 จัดโดยกรมทรัพย์สินทางปัญญา
กระทรวงพาณิชย์ ร่วมกับสำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แต่งชาติ

พ.ศ.2550
++1ใน8ผลงานที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นศิลปนิพนธ์แห่งปี 2550
สาขาการออกแบบกราฟิก ได้รับรางวัล Jury's Selection
(1/8 Jury's Selection, Graphic Design, Degree Shows 2007)
เป็นส่วนหนึ่งใน Bangkok Design Festival 2007
(เทศการออกแบบบางกอก 2550) จัดขึ้นโดย art4d

ผม-เอง

2007-10-12T23:45:00.000+07:00

12 ตุลาคม 2550

--+Seeking.....

--+Listening«««

--+Doing/////

>>ภาพถ่ายโดย Azujinum @Central World:12|10|50

ขอบคุณ

2007-10-12T14:02:00.000+07:00

12 ตุลาคม 2550

>>ผลงานออกแบบของผมได้รับการคัดเลือกเป็น 1 ใน 8 ผลงานสาขากราฟิกที่ได้จัดแสดงในนิทรรศการ Degree Shows 2007 (นิทรรศการศิลปนิพนธ์แห่งปี 2550) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งใน Bangkok Design Festival 2007 (เทศการออกแบบบางกอก 2550) จัดขึ้นโดย art4d

>>Degree Show 2007, 12-21 October 2007, Central Court 1st Floor, Central World

>>ขอบคุณที่สนับสนุน และเห็นคุณค่าของงานออกแบบตัวอักษร

>>รางวัล Jury's Selection (1/8 Jury's Selection, Graphic Design, Degree Shows 2007)

เลขนศิลป์โดยความบังเอิญ

2007-07-06T13:30:00.000+07:00

6 กรกฎาคม 2550

>>เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมามีเพื่อนเล่าให้ฟังว่าที่ ลอฟท์ สยามดิสคอฟเวอรี มีกล้องถ่ายภาพโลโมHolga 110มาขาย เพื่อนก็บรรยายสรรพคุณไปว่าเล็กมากๆเอาไว้แอบถ่ายคงจะดี ราคาก็ถูกแสนถูก ด้วยความตื่นเต้นจึงดิ่งไปซื้อและถ่ายในทันที (ตอนซื้อเจอฟิล์มรัฐภูมิด้วยกำลังดู Holga อยู่เหมือนกันแต่เป็นตัวใหญ่ใช้ฟิล์ม120)

--+Micro Holga 110

>>หลังจากใช้เวลาถ่ายเตร็ดเตร่ไปเรื่อยๆเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ก็เอาฟิล์มไปล้างและสแกน ภาพที่ได้ก็ไม่ได้มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจมากนัก เดิมๆเหมือนที่เคยถ่ายมา แต่ไอ้สิ่งที่ผมตื่นเต้นกลับเป็นการสแกนรูปของร้านล้างฟิล์ม มันสแกนมาทั้งแผ่นเลยทั้งรูหนามเตยตัวเลขรูปติดกับรูปมาหมด (คงเป็นเพราะว่าฟิล์ม 110 มีขนาดเล็ก มีความสูงแค่ประมาณเซนครึ่งเท่านั้นร้านเขาไม่รู้จะสแกนยังไง) ไอ้แบบนี้แหละมันจึงทำให้เกิดภาพแปลกๆบริเวณขอบรูป เช่นแสงที่ทับซ้อนกันหลายๆชั้น ช่วงพื้นที่ว่างของรูหนามเตย อักษร และสัญลักษณ์ต่างๆที่อยู่บนแผ่นฟิล์ม

--+ตัวอย่างภาพเต็มจากร้านล้างฟิล์ม

>>หลังจากที่ตื่นเต้นกับขอบรูปที่ได้มาโดยไม่ตั้งใจจึงพยายามตัดรูปอยู่นานสุดท้ายก็ได้ผลงานออกมาอย่างที่เห็นนี้แหละครับผม

--+01

--+02

--+03

--+04

--+05

>>ดูภาพเพิ่มเติมได้ที่ www.lomohomes.com/ku-ang

ระยะชัดตื้นเฉพาะกิจ

2007-07-05T01:06:00.000+07:00

05 กรกฎาคม 2550

>>สมัยเรียนเมื่อประมาณ 3-4 ปีที่แล้วผมเคยเป็นคนบ้ากล้องถ่ายรูปมากๆ รู้เรื่องกล้องทุกอย่าง รุ่นไหน ยี่ห้ออะไร เลนส์ สเปก ราคา อุปกรณ์เสริม ทั้งกล้องฟิล์มและดิจิตอล รู้ไปหมดเพื่อนๆที่กำจังจะซื้อกล้องก็มักจะมาถามอยู่เป็นประจำว่าซื้อรุ่นไหนดีแบบไหนดี แต่ตัวผมเองไม่เคยซื้อเองเลยเพราะไม่มีงบ ช่วงนั้นผมมีกล้องที่เหมือนจะเป็นของผมเองอยู่ตัวหนึ่ง ที่เหมือนจะเป็นเจ้าของก็เพราะว่าเป็นมรดกตกทอดมาจากอาเจ็กอีกที แล้วผมก็ใช้กล้องฟิล์มเก่าๆตัวที่ว่านี้ใช้เรียน ใช้เล่นมาตลอด

>>ด้วยความที่ผมเป็นคนชอบถ่ายรูปครอป(Crop) ชอบถ่ายอะไรใกล้ๆหลายๆครั้งตอนออกไปถ่ายรูปตามโจทย์ที่อาจารย์สั่งผมมักจะมีปัญหากับข้อจำกัดของกล้องถ่ายภาพที่ผมมีเสมอโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องเลนส์ เลนส์ที่ผมใช้เป็นเลนส์ช่วงปกติคือช่วงมุมถาพที่ 35-70 เป็นช่วงเลนส์ทั่วไปที่ระยะโฟกัสใกล้สุดประมาณครึ่งเมตร แต่บางครั้งผมก็ต้องการที่จะได้ภาพที่มีระยะโฟกัสที่ใกล้มากๆ ซึ่งทำไม่ได้ต้องใช้เลนส์มาโครแล้วก็ไม่มีปัญญาซื้อซะด้วยสิ จึงทำให้ถาพถ่ายของผมบางภาพใกล้ไม่ได้ดังความต้องการ

>>ในช่วงเรียน 2ปีหลังเทคโนโลยีก็พัฒนาขึ้นมาก กล้องดิจิตอลมีบทบาทสูงเข้ามาทดแทนกล้องฟิล์ม ราคาก็ถูกลง กล้องดิจิตอลคอมแพคมีความสามารถสูงขึ้นในราคาที่ไม่แพงมาก แทบจะทุกคนมีกล้องดิจิตอลเป็นของตนเอง และแน่นอนผมก็มีกับเขาบ้าง แต่ก็ได้มาด้วยความอนุเคราะห์จากอาเจ็กอีกแล้ว (เป็นอาเจ็กคนละคนกันกับที่ให้กล้องฟิล์ม) แต่เขาไม่ได้ให้ผมไปเลยนะ ผมเป็นแค่คนดูแลชั่วคราวระหว่างที่เขาไม่ได้ใช้เท่านั้น และแล้วผมก็ได้กล้องมาใช้ก๋อกแก๋กไปเรื่อยกดกระจายไม่เปลืองค่าฟิล์ม แต่ก็ยังคงเศร้าที่ระยะโฟกัสใกล้สุดแค่ 10ซม. มันยังใกล้ไม่พอดังที่ผมต้องการ แต่ก็ไม่เป็นไรอย่างน้องกูก็มีกล้องดิจิตอลกะเขาเหมือนกัน

>>จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ขณะรื้อของในตู้ที่บ้านเพื่อจัดเรียงสมบัติสมัยเรียนให้เข้าที่เข้าทาง ก็ได้ไปเจอของอย่างหนึ่งอยู่ในซอกหลืบลึกๆมันคือกล้องดูพระเครื่องแบบพับได้เป็นพลาสติกท่าทางดูเป็นของเก่า ถามไถ่คนในบ้านว่าของใครจึงได้รู้ว่าเป็นของอาเจ็กอีกแล้ว (ซึ่งเป็นอีกคนหนึ่งที่ไม่ใช่สองคนแรก) ผมก็เลยนำมันมาส่องนู่นดูนี่ไปเรื่อยเปื่อย ผลที่ได้ก็น่าตื่นตาตื่นใจดีเราได้เห็นอะไรที่มันเล็กๆในขนาดขยายใหญ่ ผมรู้สึกชอบมันมากถึงกับมีความคิดอยู่แว็บนึงว่าจะซื้อกล้องจุลทรรศน์มาส่องดูให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย หลังจากส่องดูโต๊ะ ตู้ เตียง และอะไรอีกมากมายจนทั่วบ้านก็เกิดความคิดว่าอยากถ่ายรูปที่เราเห็นในกล้องดูพระบ้าง แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะเลนส์กล้องที่มีอยู่มันถ่ายไม่ได้ พยายามหาวิธีอยู่นานจนมาเจอเข้ากับโทรศัพท์มือถือที่มีกล้องถ่ายรูป ผมก็เลยนำเอากล้องส่องพระกับมือถือถ่ายรูปได้มารวมร่างกันแล้วก็กลายมาเป็นกล้องมาโครดีๆนี่เอง (เลนส์โทรศัพท์มือถือมีขนาดเล็กสามารถส่องผ่านกล้องส่องพระได้โดยที่ไม่ติดขอบ) ในที่สุดผมก็สามารถเก็บภาพดังที่ผมตั้งใจได้ ขอขอบคุณกล้องส่องพระมา ณ ที่นี้ด้วย

--+กล้องส่องพระ

--+แมลงวัน1

--+แมลงวัน2

--+แมลงวัน3

--+แมลงวัน4

--+มังคุด

--+ดินสอ

>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือ Motorola Z3

มาคุยเรื่องรักกันเถอะ!!!

2007-07-04T19:45:00.000+07:00

4 กรกฎาคม 2550

>>ทางแพรคทิเคิลได้มีโอกาสออกแบบสื่อสิ่งพิมพ์โปสเตอร์ โปสการ์ด และสูจิบัตรให้กับนิทรรศการศิลปะที่ได้แรงบันดาลใจมาจากอัลบัมเพลงของเพชร โอสถานุเคราะห์ ซึ่งผมก็ได้รับหน้าที่ในการเขียนภาพเสมือนจริงด้วยคอมพิวเตอร์ แรกๆก็กังวลเพราะเป็นสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อนเลย ทำไม่เป็น!!! แต่พอเริ่มไปพักนึงลองผิดลองถูกไปเรื่อยก็รู้สึกติดลมและก็ได้รู้ว่ามันไม่ได้ยากเท่าใดนัก และก็มี อ.โอเล่(มนต์ชัย สันติเวส) คอยให้คำแนะนำและช่วยแก้ปัญหาให้

>>การทำงานชิ้นนี้ทำให้ได้ประสบการณ์และความสามารถเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่าง และก็ได้รู้ว่าเราไม่ควรกลัวงานอะไรที่เรายังไม่เคยทำ!!!

--+Let's Talk About Love [Poster]

>>ภาพดิจิทอลโปสเตอร์, โปสการ์ดโดย ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม และ อ.มนชัย สันติเวส
>>ภาพดิจิทอลสูจิบัตร โดย อ.มนชัย สันติเวส
>>จัดวางโปสเตอร์ โดย ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>จัดวางโปสการ์ด โดย กนกนุช ศิลปวิศวกุล
>>จัดวางสูจิบัตร โดย อ.สันติ ลอรัชวี และ ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม

ลัคดี

2007-04-18T17:43:00.000+07:00

18 เมษายน 2550

>>ลัคดี-LuckD แบบตัวพิมพ์ 3 น้ำหนัก บาง-Light | ปกติ-Regular | หนา-Bold ใช้โครงสร้างจากเส้นตรงเป็นหลัก ใช้เส้นโค้งเป็นมุม

พิมพ์ ดี

2007-04-11T21:56:00.001+07:00

11 เมษายน 2550

>>โครงการออกแบบตัวพิมพ์ไทยเพื่อแก้ปัญหาผลทางการพิมพ์ของเครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก (Inkjet)

>>อักษรภาษาไทยนั้นมีรูปทรง โครงสร้าง และรายละเอียดที่แตกต่างจากอักษรแบบละตินอย่างเห็นได้ชัด ด้วยโครงสร้างแล้วจะเห็นได้ว่าอักษรภาษาไทยมีรายละเอียดที่มาก และซับบซ้อนกว่า เมื่อถูกพิมพ์ผ่านเครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก (Inkjet Printer) ออกมา พยัญชนะภาษาไทยหลายๆตัวที่มีรายละเอียดมากมักจะเกิดอาการท่วมล้นของหมึกได้โดยง่าย ซึ่งเป็นเหตุทำให้เกิดอาการหัวบอด ตัวทึบตัน เป็นเหตุทำให้เกิดการสับสนในการอ่านในที่สุด

--+ผลจากการพิมพ์แบบพ่นหมึก

>>เมื่อได้ไปศึกษาตัวพิมพ์แบบละตินของต่างชาติแล้วได้พบว่าตัวพิมพ์หลายๆตัวได้ถูกออกแบบ และแก้ไขเพื่อผลทางการพิมพ์มาแล้ว แต่เป็นการแก้ไขในการพิมพ์ระบบอื่นๆ จึงได้แนวความคิดนี้มาต่อยอดกับการออกแบบตัวพิมพ์ภาษาไทยเพื่อหาทางแก้ไขปัญหาการแสดงผลของตัวอักษร โดยออกแบบตัวพิมพ์สำหรับแก้ไขปัญหาทางการพิมพ์ของระบบพิมพ์แบบพ่นหมึก ซึ่งเป็นระบบพิมพ์ที่มาตรฐาน มีใช้ตามบ้าน ราคาถูก และมีบริษัทผู้พัฒนามากที่สุด

--+แบบตัวพิมพ์ Bell Centennial ออกแบบโดย Matthew Carter ในปีค.ศ.1976 พัฒนามาจากแบบตัวพิมพ์ Bell Gothic ที่ออกแบบโดย Chauncey H. Griffith ในปีค.ศ.1938 ซึ่งทั้ง2แบบถูกออกแบบให้กับบริษัท AT&T เพื่อใช้พิมพ์ในสมุดโทรศัพท์ของประเทศอเมริกา

--+ใช้การโค้งเว้าตัวรูปอักษร (Ink Trap) เพื่อแก้ปัญหาการบอดตันของตัวอักษรในการพิมพ์ขนาดเล็ก

--+ออกแบบให้มี4น้ำหนักใช้ตามรูปแบบการใช้งาน

--+โปสเตอร์โฆษณาแบบตัวพิมพ์ Bell Centennial "How can a typeface save a tree?"
ฝั่งซ้ายเป็น Bell Gothic ปีค.ศ.1938 | ฝั่งขวาเป็น Bell Centennial ปีค.ศ.1976

--+แบบตัวพิมพ์ Ratina ออกแบบโดย Jonathan Hoefler และ Tobias Frere-Jones ออกแบบให้ใช้กับ The Wall Street Journal เพื่อให้ประหยัดกระดาษ โดยที่ยังคงคุณสมบัติในการอ่านง่ายและชัดเจนที่ขนาด7พอยต์

--+ใช้การโค้งเว้าตัวรูปอักษร (Ink Trap) เพื่อแก้ปัญหาการบอดตันของตัวอักษรในการพิมพ์ขนาดเล็ก

--+แบบตัวพิมพ์ Ratina เมื่อใช้พิมพ์จริงจะไม่เห็นส่วนเว้นของตัวอักษร เพราะน้ำหมีกได้ท่วมลงไปในส่วนที่โค้งเว้าแล้ว

>>พิมพ์ ดี เป็นแบบตัวพิมพ์ไทยที่ออกแบบเพื่อการแก้ปัญหาผลทางการพิมพ์ของเครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึกที่มุ่งประเด็นการแก้ปัญหาไปที่การแก้ปัญหาตัวพิมพ์แบบเนื้อความเพื่อการอ่านในขนาด 12 พอยต์ ออกแบบโดยใช้วิธีการสังเกตการณ์์เลือกแบบตัวอักษรที่ดีจากผลทางการพิมพ์ของแบบตัวพิมพ์ไทยที่มีใช้อยู่โดยทั่วไปในขนาด 12 พอยต์ และนำตัวที่ดีมาวิเคราะห์หาวิธีการ และโครงสร้างเพื่อนำมาออกแบบเป็นแบบตัวพิมพ์ตัวใหม่

--+ปกหลัง | ปกหน้า (หนังสือกระบวนการออกแบบ)

--+โปสเตอร์

--+แบบตัวพิมพ์

>>จัดแสดงในนิทรรศการ Falcon: The Magenta

>>โครงการออกแบบนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาโครงการออกแบบนิเทศศิลป์
ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลับกรุงเทพ
ปีการศึกษา 2549

>>ผู้ออกแบบ ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>ที่ปรึกษาโครงการ อ.เอกลักษณ์ เพียรพนาเวช

>>โครงการออกแบบนี้เป็นโครงการออกแบบสุดท้ายเพื่อสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี
ของคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลับกรุงเทพ มีการจัดนิทรรศการแสดงผลงานของนักศึกษา
ทั้งสิ้น 59 คน ที่ห้างสรรพสินค้า Central World ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม ถึง 3 เมษายน 2550

Falcon: The Magenta

2007-03-12T03:01:00.001+07:00

12 มีนาคม 2550

>>นิทรรศการโครงการออกแบบนิเทศศิลป์ครั้งที่ 15 คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ Falcon: The Magenta [ฟอลคอน เดอะ มาเจนตา]
ระหว่างวันพุธที่ 28 มีนาคม ถึงวันที่ 3 เมษายน 2550 เวลา 10.00-22.00น.
ณ.Central World ชั้น1 บริเวณ Forum Zone

>>ที่มาของโครงการ
นิทรรศการโครงการออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นนิทรรศการแสดงผลงานสำเร็จของนักศึกษา ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ ในวิชาโครงการออกแบบนิเทศศิลป์ ซึ่งเป็นวิชาสุดท้ายสำหรับการ สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีของคณะศิลปกรรมศาสตร์โดยจัดแสดงขึ้น เป็นประจำทุกปี เพื่อเป็นการส่งเสริมให้นักศึกษาได้มีโอกาสในการแสดงผลงาน ออกแบบ ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ตลอดจนถึงทักษะทางด้านการออกแบบ และแสดงให้เห็นถึงความพร้อม ความสามารถ ประสิทธิภาพ ในการประกอบ วิชาชีพนักออกแบบหลังจากสำเร็จการศึกษาออกไป อีกทั้งยังเป็นแรงผลักดัน และส่งเสริมผลงานออกแบบนิเทศศิลป์ในรูปแบบต่างๆ ออกไปสู่สาธารณชน

>>แนวความคิด
Falcon: The Magenta

--+Exhibition logo

หากพูดถึงนักล่าแห่งเวหา ทุกๆคนคงจะพอเดาได้ไม่ยากว่า คือ เหยี่ยว นก ที่เป็นผู้ล่ามาทุกยุคทุกสมัย เป็นนกที่ยืนอยู่บนสุดของสายใยห่วงโซ่อาหารเสมอ นั่นเป็นเพราะว่าเหยี่ยวมีความแข็งแกร่ง มีสายตาอันเฉียบแหลม มีความว่องไว คล่องตัว คุณสมบัติดังกล่าวของเหยี่ยวดูจะเป็นตัวแทนของพวกเราเหล่านักออกแบบรุ่นใหม่ได้อย่างดี เพราะความเป็นนักออกแบบ ต้องอาศัยปฏิภาณไหวพริบ มีสายตาที่ เฉียบแหลม ความปราดเปรียวว่องไว ที่จะหมุนไปกับโลกของเราได้อย่างทันท่วงที

เหยี่ยวมีวิวัฒนาการยาวนานเพื่อให้ได้มาซึ่งร่างกายที่เหมาะแก่การล่าฉันใด พวกเราก็ต้องผ่านการฝึกฝนให้ชำนาญการในการทำงานมามากฉันนั้น เพื่อที่ จะมาถึงวันนี้ วันที่เหยี่ยวสีชมพูอีกรุ่นอย่างพวกเรา จะต้องโผบินร่อนจากรัง ออกไปสู่โลกกว้าง ไปเป็นนักล่าทางการออกแบบ หลังจากที่ได้สั่งสมประสบการณ์ ที่ถูกบ่มเพาะมาตลอด 4 ปีเต็ม ทำให้พวกเรามีมุมมองของโลกทางการออกแบบ กว้างราวกับมุมมองแบบ Bird Eyes View ที่พร้อมจะจู่โจมงานที่เปรียบเสมือน เหยื่อตรงหน้าอย่างรอบคอบและระมัดระวัง

Falcon Magenta เหยี่ยวสีชมพูรุ่นใหม่ ขอใช้พื้นที่แห่งนี้เพื่อเป็นการเปิดตัว ให้เห็นมุมมองและความสามารถทางการออกแบบ และขอขอบคุณสำหรับ การเข้ามาเป็นส่วนร่วมที่สำคัญและเป็นแรงสนับสนุนที่จะทำให้เหยี่ยวสีชมพู ทุกคนกางปีกบินร่อนไปได้อย่างสง่างาม

>>มีโครงการออกแบบทั้งสิ้น 59 ผลงาน จาก 59 นักออกแบบ
แบ่งออกแป็นผลงาน 8 ประเภท ดังนี้
1.Advertising-การออกแบบรณรงค์โฆษณา-Advertising
-การออกแบบรณรงค์โฆษณา(3)+นายพลพงษ์ ศงสนันทน์, น.ส.ชุติมา แสงผึ้ง, นายธนากร จิรวงศ์นิรันดร

2.Corporate Identity-การออกแบบวางแผนภาพลักษณ์องค์กร
-Corporate Identity-การออกแบบวางแผนภาพลักษณ์องค์กร(9)+นายนพดล ไตรธรรม, น.ส.พิมพ์เดือน วัชราพฤกษ์, นายคณาวุฒิ จิรกิตตยากร, นายวรพงศ์ พูลมี, นายเสนีย์ กุฏโง้ง, น.ส.สุพิสา วัฒนะศันสนีย์, นายสุรพงษ์ แสงสว่าง, นายจิรายุทธ ธรรมเวช, นายฤทธิพล หิรัญยพิสุทธิกุล
-Graphic & Packaging Design-การออกแบบเลขนศิลป์และบรรจุภัณฑ์(2)+นายกมลธรรม เรืองวุฒิสกุลชัย, น.ส.ศนิ วงศ์ไพรินทร์

3.Film-ภาพยนตร์
-Short Film-ภาพยนตร์สั้น(4)+น.ส.ศุภรากรณ์ เจริญสุข, น.ส.ทวิติยา วัชรเทวินทร์, นายพลกฤษณ์ ศิลป์ชัย, นายอุกฤษฎ์ การสมวรรณ์
-Documentary-ภาพยนตร์สารคดี(1)+นายจิรพัฒน์ สวยสม

4.Illustration-การออกแบบภาพประกอบ
-Illustration Design-การออกแบบภาพประกอบ(4)+นายปรัชญา เทียมผาสุข, นายกวิน วิริยะรังสฤษฎ์, นายธนิตพงษ์ สมบัติกิจตระกูล, น.ส.ณิชารีย์ สิงห์ตระหง่าน

5.Multimedia-การออกแบบสื่อผสม
-Animation-การออกแบบสร้างภาพเคลื่อนไหว(4)+นายจิตติพงศ์ ศิริสายัณห์, นายก้องกิจ เตชาพลาเลิศ, นายธวัธชัย ชุนหชัย, นายชีวิน จูสนิท
-Motion Graphic-การออกแบบเลขนศิลป์เคลื่อนไหว(7)+นายปริญญา พิเชษฐศิริพร, นายสักดุษิต ชัชวงษ์, นายวรวัฒน์ ลิ้มสุมาลี, นายศักดิ์สิทธิ์ เห็นถูก, นายธีรภัทร์ จิเมฆ, นายราชเดช ชัยนาม, น.ส.กานต์ วนาดรวรวิศาล
-Music Video-การออกแบบภาพยนตร์ประกอบเพลง(2)+น.ส.ศิริขวัญ พระวิสัตย์, นายเลิศสิน ศิริพูล
-Website Design-การออกแบบระบบค้นหาข้อมูลเว็บไซต์(1)+น.ส.ธนานุช เปลี่ยนชุ่ม

6.Editorial & Publication-การออกแบบเลขนศิลป์เชิงเรียบเรียงเนื้อหา และการออกแบบสื่อสิ่งพิมพ์
-Book Design-การออกแบบหนังสือ(15)+น.ส.ณัฐิกา เลิศวิมลนันท์, นายชนันท์ ลีลภัสธนพงษ์, นายพิชิต หทัยพันธลักษณ์, นายวสวัตติ์ เดชาภิรมย์, น.ส.สุพิชา เล้าจินตนาศรี, น.ส.อรุโนทัย มะสะกุล, น.ส.อิษฎา จิรโสตติกุล, นายภัทรภณ มีสมบัติ, น.ส.ชลธร โพธ์ทอง, น.ส.ศุภาสินี สิงคาลวานิช, น.ส.พรระวี โพธิ์เวชกุล, นายณัฐพัชร ขีดขั้น, นายเกรียงศักดิ์ เดชแก้ว, นายสมิทธ์ เอื้อมโนวิไล, น.ส.ศิริพร สวัสรังศรี
-Information Design-การออกแบบเลขนศิลป์เชิงข้อมูล(1)+นายศราวุธ คูศรีสุวรรณ
-Magazine Design-การออกแบบนิตยสาร(1)+น.ส.เปรมกมล สันติวัฒนา
-Publication Design-การออกแบบสื่อสิ่งพิมพ์(1)+นายทองทศ ฐิตะโลหิต

7.Photography-การถ่ายภาพ
-Photography-การถ่ายภาพ(2)+นายสุทธิเกียรติ ศรีธีระโรจน์, นายวิษณุ บูรณะนัติ

8.Typography-การออกแบบเลขนศิลป์เชิงตัวอักษร
-Type Design-การออกแบบตัวอักษร(2)+นายธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม, น.ส.พรรษา ธัญญพันธุ์

>>ประมวลภาพนิทรรศการ
-วันเปิดงาน

-อาจารย์ครวจผลงาน

-ผลงานบางส่วนของนักศึกษา

-ภาพบรรยากาศภายในนิทรรศการ

735/17btmp.

2006-10-04T17:49:00.000+07:00

4 ตุลาคม 2549

>>735/17 ฟอนต์บิตแมพภาษาไทย และภาษาอังกฤษ ออกแบบโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปบนอินเตอร์เนท www.pentacom.jp ภาษาอังกฤษใช้แป้นพิมพ์ปกติ ภาษาไทยต้องพิมพ์ด้วยแป้นพิมพ์ภาษาอังกฤษ (ภาษาไทยใช้ glyph ของภาษาอังกฤษ)

อักษร+กระดาษ/พั/บ/>ประติมากรรม.

2006-09-28T16:36:00.002+07:00

28 กันยายน 2549

>>ทดลองออกแบบผลงานประติมากรรมที่เกิดจากจุดแกนบังคับเส้น BCP (Bézier Curve Point) ของอักษรอิเล็กทรอนิกส์ โดยการสร้างเส้นจำลองจากจุด BCP ในแต่ละจุดในตัวอักษรเพื่อให้เกิดแกนสมมติขึ้น(รอยพับ) เพื่อที่จะใช้เป็นแนวทางในการสร้างผลงานประติมากรรมกระดาษที่เกิิดจากตัวอักษร โดยที่แกนสมมติของจุด BCP จะเป็นตัวกำหนดการขึ้นรูปสามมิติของกระดาษ อักษรกระดาษหนึ่งตัวสามารถเปลี่ยนรูปได้หลากหลายรูปแบบโดยที่ยังใช้โครงสร้างเดิม ขึ้นอยู่กับทิศทางในการพับขึ้นรูปกระดาษ

[BCP คือจุดที่มีไว้สำหรับบังคับทิศทางความโค้งของเส้นรอบนอกของตัวอักษรตามทิศทางที่เรากำหนดเปรียบเสมือนจุดแกนในการบังคับเส้นของรูปทรงในการวาดภาพในโปรแกรมสร้างภาพเวคเตอร์ต่างๆในการวาดตัวอักษรนั้นควรจะมีจุด BCP ให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ที่จะสร้างเส้นรอบนอกของตัวอักษรแบบนั้นๆซึ่งจุด BCP ในแต่ละจุดควรจะมีแกนบังคับเส้นในองศาที่ตั้งฉากคงที่ตลอดทั้งรูปตัวอักษรคือ 0° 90° 180° 270° 360° การวาดจุด BCP ที่คงที่จะทำให้ตัวอักษรแต่ละตัวมีความสมดุลย์ทางด้านรูปทรง ซึ่งมีผลดีต่อทั้งการใช้งานตัวอักษร และการเก็บประมวลผลข้อมูลในรูปแบบตัวพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ หรือ ฟอนต์]

--+ตัวงานแบบยังไม่ได้สร้างประติมากรรม

--+ตัวงานแบบแกะตัวอักษรกระดาษออก

--+ตัวงานแบบแกะตัวอักษรกระดาษออก

--+แบบประติมากรรมกระดาษ

--+แบบประติมากรรมกระดาษ

--+แบบประติมากรรมกระดาษ

--+แบบประติมากรรมกระดาษ

--+แบบประติมากรรมกระดาษ

--+การนำเสนอ

--+การนำเสนอ

>>โครงการออกแบบนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาการทดลองการออกแบบตัวอักษร
(Experimental Typography) ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2549

>>ผู้ออกแบบ ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>อาจารย์ผู้สอน อ.อนุทิน วงศ์สรรคกร

>>โครงการออกแบบนี้เป็นโครงการจบของวิชาการทดลองการออกแบบตัวอักษร
มีการจัดแสดงนิทรรศการที่ใต้อาคาร7 คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
วิทยาเขตรังสิต ในวันที่ 28 กันยายน 2549

>>ผลงานของนักศึกษาในวิชานี้ได้ถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสาร art4D ฉบับที่131
เดือนตุลาคม 2549 คอลัมน์ 4dSOCIETY หน้าที่ 28 เขียนโดย อ.อนุทิน วงศ์สรรคกร

--+นิตยสาร art4D ฉบับที่131

--+รูปหน้าคอลัมน์ 4dSOCIETY
[อ่านบทความโดยผู้สอน อ.อนุทิน ได้ที่ anuthin.com]
[ดูภาพเพิ่มเติม]

เขียนภาพด้วยแสง

2006-09-25T10:28:00.001+07:00

กันยนยน 2549

>>แสงเป็นสิ่งที่จำเป็นที่ทำให้เรามองเห็นวัตถุ เมื่อแสงกระทบวัตถุจึงจะเกิดภาพ แต่ถ้าแสงนั้นไม่ได้กระทบวัตถุ แต่แสงนั้นส่องขนานกับเส้นรอบของวัตถุภาพที่เราเห็นจะเป็นอย่างไร?

--+การทดลอง1.1 แสงที่ส่องกระทบวัตถุและผ่านเส้นรอบวัตถุที่1(เปียโน) ทำให้เกิดภาพบนวัตถุที่2(กำแพง)

--+การทดลอง1.2 แสงที่ส่องกระทบวัตถุและผ่านเส้นรอบวัตถุที่1(หนู) ทำให้เกิดภาพบนวัตถุที่2(กำแพง)

--+การทดลอง2.1 แสงที่เกิดในอากาศไม่ได้กระทบวัตถุ หรือทำให้วัตถุใดๆเกิดภาพ

--+การทดลอง2.2 แสงที่เกิดในอากาศไม่ได้กระทบวัตถุ หรือทำให้วัตถุใดๆเกิดภาพ

--+การทดลอง2.3 แสงที่เกิดในอากาศไม่ได้กระทบวัตถุ หรือทำให้วัตถุใดๆเกิดภาพ

--+การทดลอง3.1 นำแสงที่ได้จากการทดลองมาจัดองค์ประกอบ

--+การทดลอง3.2 นำแสงที่ได้จากการทดลองมาจัดองค์ประกอบ

--+แบบร่าง

--+วัตถุกำหนดทิศทางแสง1

--+วัตถุกำหนดทิศทางแสง2

--+วัตถุกำหนดทิศทางแสง3

--+เขียนแบบอักษรด้วยแสง

--+ผลสำเร็จ

>>การทำงานชิ้นนี้มีอุปสรรค์อยู่มากโดยเฉพาะเรื่องแสงและกล้องถ่ายภาพ เพราะเรามองไม่เห็นและกะระยะไม่ได้ว่าภาพที่เกิดขี้นจะหลุดขอบหรือไม่(สร้างภาพจากวัตถุขนาดจริง) กล้องก็มีข้อจำกัดเช่นเดียวกัน เพราะระยะที่ถ่ายเป็นระยะเลนส์มุมกว้างทำให้ภาพถูกบิดเบือนด้วยระยะของเลนส์ จริงๆแล้วควรจะถ่ายด้วยระยะเลนส์ปกติแต่ก็ต้องใช้พื้นที่ทำงานมากขึ้นไปด้วย (บ้านไม่ใหญ่และไม่มึดพอ)

>>ด้วยระยะเวลาของงาน และความถนัด(ในการเขียนภาพกลางอากาศแบบไม่มีเฟรม)แล้ว ภาพที่เกิดอาจไม่สวยงามมากนัก เท่าที่เห็นนี้ก็ทดลองอยู่นานทำแล้วทำอีก วิ่งเข้าวิ่งออกอยู่กับหน้ากล้องหลังกล้องทั้งคืน

>>โครงการออกแบบนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาการออกแบบนิเทศศิลป์5
(Communication Design5) ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2549

>>ผู้ออกแบบ ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>อาจารย์ผู้สอน อ.ชุติมารี จาตุรจินดา, อ.พันทิพา ตันชูเกียรติ

เชื่อพ่อให้พอเพียง

2006-08-25T10:29:00.001+07:00

สิงหาคม 2549

>>การติดตั้งจัดวางใบปลิวอักษร (Typographic Handbill Installation)
เพื่อสร้างคติข้อคิดให้คนที่ผ่านไปผ่านมาในระแวกนั้น

การจัดวางครั้งที่1--สยามสแควร์

--+แบบใบปลิว "พอเพียง...เพียงพอ" (ถ่ายเอกสารลงบนกระดาษสีเหลืองสด)

--+แบบร่างการติดตั้ง

>>เนื่องจากแบบร่างที่ได้ทำไว้ต้องใช้กำแพงที่มีขนาดใหญ่มาก (ก3.7xส4.5ม.) และไม่สามารถหาที่ติดได้
ในการติดตั้งจริงจึงต้องลดทอนแบบลงเท่าที่จะสามารถทำได้

--+ติดตั้ง-สยามสแควร์

--+ติดตั้ง-สยามสแควร์

>>การติดตั้งที่สยามไม่เป็นผลสำเร็จเพราะโดนยามไล่ ขอบคุณเพื่อนฮุยและเดียร์ ที่มาช่วยติดและร่วมโดนไล่ในวันนั้น

การจัดวางครั้งที่2--ร้านอาหารตามสั่งจุฬาฯซอย6

--+ติดตั้ง-ร้านอาหารตามสั่งจุฬาฯซอย6

--+ติดตั้ง-ร้านอาหารตามสั่งจุฬาฯซอย6

--+ติดตั้ง-ร้านอาหารตามสั่งจุฬาฯซอย6

--+ติดตั้ง-ร้านอาหารตามสั่งจุฬาฯซอย6

--+ติดตั้ง-ร้านอาหารตามสั่งจุฬาฯซอย6

--+ติดตั้ง-ร้านอาหารตามสั่งจุฬาฯซอย6

>>การติดตั้งผ่านไปได้ด้วยดีเพียงแต่ต้องมาเก็บกวาดให้เรียบร้อยหลังเสร็จงาน

--+บรรยากาศหลังติดตั้ง

--+บรรยากาศหลังติดตั้ง

--+บรรยากาศหลังติดตั้ง

--+บรรยากาศหลังติดตั้ง

--+บรรยากาศหลังติดตั้ง

--+บรรยากาศหลังติดตั้ง

--+บรรยากาศหลังติดตั้ง

การจัดวางครั้งที่3--บริเวณศูนย์หอพักนักศึกษาข้างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (U Center)

--+แบบใบปลิว "พอเพียง พอมี พอดี พอกิน พอใช้" (ถ่ายเอกสารลงบนกระดาษสีเหลืองสด)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

--+ติดตั้ง-บริเวณที่กำลังก่อสร้างหอพักแห่งใหม่ (สามย่าน)

>>โครงการออกแบบนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาการทดลองการออกแบบตัวอักษร
(Experimental Typography) ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2549

>>ผู้ออกแบบ ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>อาจารย์ผู้สอน อ.อนุทิน วงศ์สรรคกร

อักษรข้างทาง (Non Academic Type)

2006-08-12T19:15:00.000+07:00

12 สิงหาคม 2549

>>ตัวอักษรนั้นอยู่รอบตัวเราตลอดเวลาโดยที่เราอาจจะไม่ได้สนใจมัน เรามักจะมองแค่ผ่านไปเฉยๆ มองผ่านแบบที่ว่ามันเป็นแค่อักษรที่มาเรียงต่อกันเป็นคำ เป็นประโยค เป็นข้อมูลที่สื่อสารให้เราเข้่าใจได้เท่านั้น เรารู้จักตัวอักษรตั้งแต่จำความได้ เรามองเห็นมัน ต้องเรียน อ่าน เขียน ตั่งแต่เล็ก

>>บางครั้งตัวอักษรนั้นมันหายไปกับการมองข้ามบางสิ่งบางอย่างของเราเอง ถ้าหากเราถอยหลังออกมาสักก้าว สองก้าว และมองดูมันอย่างละเอียดละออ เราจะเห็นบางสิ่งบางอย่างที่เราไม่เคยมองเห็น "ความสวยงามของตัวอักษร" ที่บังเอิญมันไปติดอยู่กับวัตถุต่างๆรอบกายเรา เช่นการเขียนป้ายด้วยปากกาหัวตัดของแม่ค้า การเขียนกำแพงตามซอกซอย การเขียนกฎระเบียบของสถานที่ส่วนบุคคล ป้ายบอกทางเฉพาะกิจ ป้ายร้านค้าต่างๆ ตัวอักษรบนกระดาษ บนกล่องลัง บนป้ายโฆษณา ในตู้โทรศัพท์ แม้กระทั่งในห้องน้ำ ฯลฯ

>>ตัวอักษรเหล่านี้ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั่งใจก็ตาม ดูผิวเผินแล้วอาจดูสกปรกเลอะเทอะไม่น่าสนใจ แต่ถ้าหากเรามองดูดีๆแล้วมันก็มีความงามซ่อนอยู่เช่นกัน ความบังเอิญหรือความเป็นไปตามกาลเวลาและบริบทของพื้นที่นั้นๆทำให้มันสวยงามได้ด้วยตัวของมันเอง พื้นผิว รูปทรง วัสดุ สีสันต่างๆ ที่ตัวอักษรถูกจาลึกจะทำหน้าที่เป็นภาพประกอบบอกเล่าเรื่องราวโดยรวมของตัวอักษร เป็นฉากหลัง หรือทัศนียภาพให้ตัวอักษรไปในตัว

>>ดูภาพเพิ่มเติมได้ที่ www.lomohomes.com/ku-ang
เข้าไปที่อัลบัม TyPh.//GRPHC{type>photo} และ TyPh.//2ND

แหวนรุ่น (ท.ศ.117)

2006-03-15T21:10:00.001+07:00

15 มีนาคม 2549

>>แหวนรุ่นโรงเรียนเทพศิรินทร์ รุ่นที่117 (42-45) เป็นความภาคภูมิใจครั้งแรกของผม เป็นงานออกแบบที่ส่งประกวดที่ได้ผลิตขึ้นจริงชิ้นแรกในชีวิตเมื่อตอน ม.6 (พ.ศ.2545) ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูงที่ได้ออกแบบแหวนให้กับนักเรียนทั้งรุ่น ถึงแม้ว่าจะมีบางคนไม่ชอบมันก็ตาม (อาจเป็นไปได้ว่ามันไม่เหมือนแหวนรุ่นของนักเรียนช่างกลอย่างที่เคยเป็นมากระมัง:)

Lomohomes/ku-ang

2005-11-20T02:59:00.000+07:00

20 พฤษจิกายน 2548

>>เชิญชมภาพถ่ายโลโมโดย กู-เอง ได้ที่ www.lomohomes.com/ku-ang

--+lomography Photo by ku-ang

สมุดรวบรวมตราสัญลักษณ์ (Logo Design Library)

2004-09-24T21:15:00.000+07:00

พ.ศ.2547 จนถึงปัจจุบัน

>>รวบรวมตราสัญลักษณ์ที่เคยออกแบบไว้ตั้งแต่สมัยเรียนจนถึงปัจจุบัน ทั้งเก่าและใหม่ ทั้งที่ใช้จริงและไม่ได้ใช้จริง

--+ธรรมภัตตาคาร/ภัตตาคารอาหารเจ/2547

--+ku-ang/โลโกนำเสนอตัวเอง/2547

--+Japanese Typography/การจัดวางตัวอักษรภาษาญึ่ปุ่น/2547

--+Bangkok Art and Culture Centre/หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร/2548

--+Membo (Rain Collection)/ร้านเสื้อผ้าชุดหน้าฝน/2548

--+NECTEC/ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ/2548

--+Wild Guest/ร้านจำหน่ายสัตว์เลื้อยคลาน/2548

--+Kathy&Me/สินค้าเครื่องสำอางสปา/2548

--+LUX kids/สินค้าเครื่องสำอางสำหรับเด็ก/2549

--+Thai Nava/ร้านอาหารไทยในต่างประเทศ/2549

--+D88 Rabbit/ลายปักเสื้อโปโล/2549

--+Jakkanin/บริษัท จักรคณินทร์ จำกัด/2549

--+Eatthai/ร้านอาหารไทยในต่างประเทศ/2549

--+First Class Tour/บริษัทท่องเที่ยว/2549

--+Emergency/วงดนตรี/2549

--+ACE/วงดนตรี/2549

--+Sfree/ร้านสฟรีไอสครีมแนวใหม่/2550/Design with PVCS (Practical Visual Communication Studio)

--+ระบบ|การออกแบบ/กลุ่มระบบการออกแบบ/2550

รกร้าง|ขวางตา

2004-09-06T16:36:00.002+07:00

กันยายน 2547

--+รกร้าง|ขวางตา

--+ลึกลับ|สับสน

--+มึดมน|จนใจ

--+วุ่นวาย|กายา

--+เจ็บปวด|รวดร้าว

--+อึดอัด|ขัดสน

--+เปรียบดั่งชีวิตคน|ต้องทนต่อไป...

>>ภาพถ่ายชุดนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาการถ่ายภาพขั้นพื้นฐาน (Introduction to Photography)
ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2547

>>ภาพถ่ายทั้งหมดถ่ายด้วย Nikon F90s Lens AF NIKKOR 35-70 F3.3-4.5
>>ฟิล์ม IllFORD DELTA 100
>>ถ่ายภาพ ล้าง และอัดขยายโดย ธนโชติ ทรัพย์เรืองนาม
>>ห้องมึด อาคาร 5 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต
>>อาจารย์ผู้สอน อ.พงษ์สันต์ ชองขันปอน, อ.พีรนิธิ์ เพ่งศรี

สมุดรวบรวมภาพถ่ายเพื่อนๆโดย กู-เอง

2003-10-15T04:04:00.000+07:00

พ.ศ.2546 จนถึงปัจจุบัน

>>รวบรวมภาพถ่ายเพื่อนๆที่ถ่ายโดย กู-เอง ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
>>แด่เพื่อนๆทุกคนสำหรับเมื่อวาน วันนี้ พรุ่งนี้ และตลอดไป

--+กู-เอง

>>เพื่อนคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

--+อาร์ต,หมี

--+หมี

--+อาร์ต,ปอม

--+เบียร์,อาร์ต,ปอม

--+ปอม,ฝ้าย

--+อาร์ต

--+อาร์ต

--+เบียร์

--+หมี

--+ท๊อป

--+จอย,เนย

--+จอย

--+จอย

--+ปอม

--+เนย

--+เนย

--+เนย

--+เนย

--+เนย

--+โอ

--+เบียร์

--+เซ่

--+เติด

--+เติด

--+เติด

--+เติล

--+ต้น

--+เอ็กซ์

--+ท็อป

--+ท๊อป

--+บิว

--+หมี

--+แมน

--+แมน

--+หมี

--+ตุ้ม

--+เบียร์,หมี

--+ท๊อป

--+ท๊อป

--+เบอร์ดี้

--+หมี,โอ,ท๊อป,แมน

--+เบส

--+เบส

--+กอล์ฟ

--+กอล์ฟ

--+กอล์ฟ

--+โจ็ก

--+แมน,กอล์ฟ,โจ๊ก

--+พี่ปูด,คิม

--+บิว

--+บิว

--+บิว

--+หมี,ท๊อป,เบส,โอ,กวง,บิว,แมน

>>เพื่อนโรงเรียนเทพศิรินทร์

--+ฮุย

--+ฮุย

--+ฮุย

--+ฮุย

--+เจต(ท๊อป)

--+โอตี๋

--+โม

--+เป็ด,ฮุย,โอตี๋

--+เป็ด

--+ตี๋

--+ที